“Bir kimseye zamanını iki defa harcama fırsatı asla verme.”
Zaman, insanın sahip olduğu en değerli şeydir. Çünkü geri gelmez. Kaybettiğin parayı yeniden kazanabilirsin, kırılan eşyayı tamir edebilirsin, uzaklaşan insanlarla yeniden buluşabilirsin. Ama geçen bir günü, geçen bir saati, geçen bir dakikayı asla geri getiremezsin. İşte bu yüzden, zamanı yanlış insanlara vermek en büyük kayıptır.
Bir insan seni bir kez hayal kırıklığına uğratabilir. Sana değer vermeyebilir, sözünde durmayabilir, emeğini hiçe sayabilir. Bu, hayatın normal akışında olabilir. Ama mesele şudur: Sen ona ikinci kez aynı fırsatı verirsen bu sefer hata onda değil, sendedir. Çünkü sen, kendi zamanını heba etmeyi seçmiş olursun.
İnsan çoğu zaman zamanının kıymetini, onu kaybettikten sonra anlar. Bir toplantıda boşa geçen saatler, değersiz bir ilişkide harcanan yıllar, yanlış insanlara adanan emekler… Geriye bakınca şunu söylersin: “Keşke vaktimi daha iyi kullansaydım.” Oysa hayat, keşkeleri telafi etmez.
Zamanını kiminle paylaştığın aslında hayatını kiminle paylaştığını gösterir. Çünkü zaman = Hayattır. Sen birine zamanını verdiğinde ona hayatından bir parça vermiş olursun. Bu yüzden dikkat etmelisin: O parça, gerçekten hak eden birine mi gidiyor? Yoksa seni tüketen, değerini bilmeyen birine mi?
Birine zamanını ikinci kez hediye ettiğinde aslında kendi değerini küçültmüş olursun. Çünkü o kişiye şu mesajı vermiş olursun: “Beni yaralayabilirsin, ama ben yine de yanındayım.” O kişi de bunun üzerine seni ciddiye almaz. Çünkü bilir ki sen kendi zamanına sahip çıkmıyorsun.
Affetmek ayrı, tekrar aynı hatayı yaşamak ayrı şeydir. Birini affedebilirsin, kalbinde kin taşımayabilirsin. Ama bu, ona tekrar aynı zamanı vermek zorunda olduğun anlamına gelmez. Çünkü affetmek içindir, ikinci şansı vermek ise kendi hayatını riske atmaktır.
Kimi insanlar vardır, seni büyütür. Konuşmaları ilham verir, varlıkları sana huzur katar. Onlara zamanını vermek, aslında yatırım yapmaktır. Ama kimi insanlar da vardır, seni küçültür. Sürekli şikâyet eder, seni aşağı çeker, enerjini tüketir. Onlara zamanını vermek, kendi hayatını çalmaktır.
Zamanını korumak, sınır koymaktır. “Benim saatlerim değerli” diyebilmektir. Ve bu sınırı en çok, seni daha önce yarı yolda bırakanlara koymalısın. Çünkü onlar sana zaten nasıl davranacaklarını göstermiştir.
Bazen insanlar, “Herkese ikinci bir şans verilmeli” der. Ama bu, zaman söz konusu olduğunda geçerli değildir. Çünkü zamanın ikinci şansı yoktur. Sen aynı insana tekrar vakit ayırdığında aslında kendi hayatından çalıyorsun.
Yaşadığın hayal kırıklıkları boşuna değildir. Onlar sana ders vermek için vardır. Bir insanın sana nasıl davrandığını gördünse, o dersini aldıysan tekrar aynı hatayı yapmak seni küçültür. Büyümek, aynı yanlışlara tekrar zaman ayırmamaktır.
Birine zamanını iki defa harcama fırsatı asla verme. Çünkü zamanın ikinci şansı yoktur. Affet, ama tekrar aynı oyuna girme. Teşekkür et, ama yoluna devam et.
Zamanını koru, çünkü o senin hayatındır. Ve hayatını kime verdiğin, kim olduğunu belirler.
