Felsefe

İnsanlık tarihinin en güçlü hayal gücü ürünlerinden biri, geleceği tasarlama isteğidir. Bu isteğin iki uç noktası vardır: ütopya ve distopya. Ütopya, ideal bir düzenin hayalini

Bir binaya baktığınızda sizi rahatsız eden ama gözünüzü de ayıramadığınız bir his oluşuyorsa, muhtemelen brütalizmle karşı karşıyasınızdır. Sert köşeler, çıplak beton yüzeyler ve gizlenmemiş yapısal

Modern şehir hayatı, bizi bir noktadan diğerine en kısa sürede ulaşmaya zorlayan bir verimlilik hapishanesine dönüştü. Bu hız koridorunda “Flâneur” olmak, sadece bir yürüyüş biçimi

Michel Foucault, heterotopya kavramıyla mekânı yalnızca fiziksel bir alan olarak ele almaz. Ona göre bazı yerler, toplumun kurallarını yansıtırken aynı anda onları tersyüz eder. “Başka

Modern dünya artık toprakla ya da sınırlarla değil, saniyelerle ölçülen bir ivme ile tanımlanıyor. Fransız düşünür Paul Virilio, bu durumu açıklamak için “Dromoloji” kavramını literatüre

Silikon Vadisi, teknoloji devleriyle yeni bir mülkiyet düzenini şekillendiriyor. Bu düzen, tekno-feodalizm olarak adlandırılıyor. Şirketler dijital platformları kontrol ederken, kullanıcılar veri ve dikkatleriyle “kira” ödüyor.

Nekropolitik, egemen gücün kimlerin yaşayacağına ve kimlerin öleceğine karar verme yetisini tanımlar. Bu kavram, devletler ve kurumlar belirli grupları hedef alır. Onları değersiz kılar. Ölüm,

İnsanın bir şeyi arzulama biçimi, artık biyolojik ihtiyaçların çok ötesinde, devasa bir piyasa mekanizmasının dişlileri arasında şekilleniyor. “Neyi, neden istiyoruz?” sorusu bugün sadece psikolojinin değil,

Modern siyaset teorisinin en tartışmalı kavramlarından biri “istisna hali”dir. Giorgio Agamben, bu kavramı devletin olağanüstü durumlarda hukuku askıya alarak kendi varlığını sürdürme biçimi olarak tanımlar.

İnsanın en derin duygularından biri kayıptır. Bir yakınını, bir mekânı ya da bir dönemi yitirmek, yalnızca bireysel bir acı değil; aynı zamanda kültürel bir deneyimdir.