Psikoloji/Sosyoloji

Bir mesaj geliyor, kalbimiz hızlanıyor. Bir fotoğrafa bakıyoruz, içimiz burkuluyor. Bir emoji, bazen uzun bir konuşmadan daha fazla şey anlatıyor. Peki tüm bunlar gerçekten “gerçek”

Sürekli Bildirimler, Bitmeyen Akış Telefonlarımızdan akan bildirimler, sosyal medyada bitmeyen içerik akışı… Hepsi bize “bir şeyleri kaçırıyorsun” duygusunu fısıldıyor. Instagram’da bir arkadaşımız tatilde, Twitter’da gündem

Bir kafeye girdiğinizde etrafınıza bakın: Kulaklıklarını takmış, telefonuna gömülmüş, kimseyle konuşmadan oturan onlarca insan göreceksiniz. Ama işin ironik yanı şu: Bu kalabalıklar içinde yalnız kalmak,

Herkes zaman zaman “beni fark etsinler” diye içinden geçirir; bir paylaşım yapar, beğeni bekler ya da bir ortamda sesini yükseltir. Bu ihtiyaç nereden geliyor diye

Eskiden kapıyı çekip içeri girdiğimizde dünya dışarıda kalır, evimiz bizi tüm gürültüden koruyan o güvenli liman olurdu. Şimdilerde ise o kapı aslında hiç kapanmıyor; cebimizdeki

Hayatın hızı artarken, bir bakıyoruz ki gün bitmiş ama yapılacaklar listesi hala uzun. Zamanımız nereye kayboluyor diye düşünmek, modern insanın ortak derdi. Araştırmalara göre, ortalama

Market sırasında önünüzdeki kişinin cüzdanını bulması beş saniye uzadığında neden kalbiniz hızlanıyor? Ya da bir internet sayfasının yüklenmesi üç saniye geciktiğinde neden cihazı fırlatmak istiyoruz?

Kültür dediğimiz kavram, aslında bir milletin tarih boyunca biriktirdiği “yaşam hafızasıdır.” Bu hafıza; yediğimiz yemekten, söylediğimiz türküye, inşa ettiğimiz binalardan, birbiriyle selamlaşma şeklimize kadar her

Tarih, yalnızca kitaplarda yazılı olan olaylardan ibaret değildir. İnsanların yaşadığı, düşündüğü, ürettiği her şey bir iz bırakır. Bu izler bazen bir taşın üzerine işlenmiş yazı,

Kültür dediğimiz kavram, aslında bir milletin tarih boyunca biriktirdiği “yaşam hafızasıdır.” Bu hafıza; yediğimiz yemekten, söylediğimiz türküye, inşa ettiğimiz binalardan, birbiriyle selamlaşma şeklimize kadar her