Bir metnin anlamını yazarın tek başına dikte etmediği, aksine okurun aktif katılımıyla tamamlandığı bir süreç olarak belirir. Eco’ya göre, eserler “açık” ya da “kapalı” olabilir;

Kundera’nın eserlerinde sıkça karşılaştığımız “unutma” motifi, yalnızca bireysel hafızanın zayıflığına işaret etmez; aynı zamanda kültürün ve toplumların kendi geçmişleriyle kurdukları sorunlu ilişkiyi açığa çıkarır. Unutma,

Camus’nün “anlamsızlık” kavramı, hayatın kendi içinde taşıdığı boşlukla yüzleşme cesaretidir. O, dünyanın bize hazır bir anlam sunmadığını, insanın bu eksiklikle karşı karşıya kaldığını söyler. Ancak

Edward Said’in düşünce dünyasında temsil, sadece birinin yerine konuşmak değil, o “öteki”nin hakikatini belirli bir iktidar süzgecinden geçirerek yeniden inşa etmektir. Onun meşhur çıkış noktası