Rüzgâr tatlı tatlı esiyor hafiften; Yapraklar tek tek dökülüyor ağaçtan. Bir sözüm var idi kendime maziden; Yarama merhem olacaktı umudum sahiden. Cihanda tek varlığımı kaybettim ben; Sebepsiz fikirler sundun önüme
Ahmet Yahya Semerci Bir gece ki sessiz ve karanlık bir gece.Sabahı ise sanki apayrı bir karanlık.Öyle bir uyku öyle bir yakaza görülmedi.Sanki hiç uyanmamak üzere
Ahmet Yahya Semerci Defterime kaydettim tarihi, ceddimi ise cana.Damarlarımda gezen hislerimi, tebdili kana.Belalardan beri olman için öğüdüm sana.Rıza-i Bârî için yine hazırım Kurbana. Bedene sağlık,
Ahmet Yahya Semerci Bülbül olup daldan dala konasım,Bulut olup semalarda süzülesim,Can olup cananı bulasım,Uzak demeyip dağları aşasım geliyor. Mushaf’ı açıp neşre dalasım,İlmi derç edip amel
Ahmet Yahya Semerci Nüzul eder melaike Leyle-i Kadir’de.Affeder Rahman zû cürümü nasta.Tefrik olur o gece her hikmetli umurda.Münacat eder kullar Hakk’a niyazda. Gönüller aşk ile