Ali İriş Zifiri karanlığın yine geceyi hâkimiyeti altına aldığı bir günün sonunu yaşıyordu. Hüzün sarmaşığı her zamanki gibisarmış yatağını ve bedenini kendinde tutsak ediyordu. Duvarında
Ali İriş İyi geceler karanlığım.İyi geceler bahçemde kuruyan meyve dallarım.Tekir kedim… Pencereme her sabah konan kara kanatlım.İyi geceler, birkaç karanfil dalındaki tek tomurcuğum.Toprak dolu saksım,