Yarım kalan satırlarımın arasından düşe kalka, paytak paytak geliyor bir sokak abidesi… Bilemiyorum, bayramın kaçıncı gün ertesi? Yağmurun demini almış ıslak kaldırımlarda üzerimi örtüyor zaman
Kayboldu birer birer yolumu gösteren yıldızlar. Güne mi uyandı dersin geceden kalma ruhlar? Baş ucumda bekliyor ötelerden gelmiş ana kokulu kuzgunlar. Bilemiyorum, daha kaç
Kimsesiz bir parkın sessizliğinde ağlayan çocuk sesleri gibi şimdi şu yalnızlığım… “Sonrası mı? Sadece koca, dolu bir kül tablası… Kaç nokta koyarsan koy, bu