Bayramın infazı

Yarım kalan satırlarımın arasından düşe kalka, paytak paytak geliyor bir sokak abidesi…

Bilemiyorum, bayramın kaçıncı gün ertesi? Yağmurun demini almış ıslak kaldırımlarda üzerimi örtüyor zaman denen serseri. Küf tutmuş gönül otağımın zemini; genzimi yakıyor biten paketlerimin kimsesizliği. Şimdi hangi kabristana yürür bu ıslak ayaklarımın kederi?

Bilemiyorum…

Arefeden sağ mı çıktı bu çocuk gülüşlerim? Göz gözü görmeyen sisli bir yerdeyim; yarından geçtim, bugünün iftarını bekliyor dünlerim. Gören varsa söyleyin dostlar, hangi menzildeyim?

Bilemiyorum…

Bayramdan kalma bir mezenin hüznüne ekmek banıyor sitemim. Öyle ki söyleyeceklerimi dahi bir sigara dumanına kefenledim; bilin ki hepsine el sallıyor gecelerim.

Ve sonra…

Ağlayan bir gökyüzünün sokak lambası altında bir sigara daha yakıyorum titrek ellerimle. Uzun uzadıya kurmuyorum hiçbir cümle ve dahi umut bile sığmıyor zaten tabut denen heybeye.

Üşüyor yüreğim…

Gurbette bekleyen mezar yerlerine bayrama giden kalmıyor. Öyle ki yalan söylüyor bayram şekerleri; neden hâlâ kursağımda sigara izmariti?

Susuyorum…

Gökyüzüne dalan gözlerimi toparlıyor; olana da olmayana da “eyvallah” diyor, teheccüdden kalma bir Fatiha’yı kül tablasına basıyorum.

Hepsi bu…

Bir nefes sonrasında gecenin koynundan arşa yükseliyor bir sela; ruhum gözlerini açıyor adeta. Tanıdık geliyor ezelden bu nida.

Susuyorum…

Rahman tutuyor ellerimi son yolculuğunda, ağlıyorum… Şükre dalıyor aminlerim.

Yarab! Kaderin elinde Taif’teyim… Bil ki Yunus oldu hüzünlerim; kahrın da hoş, lütfun da hoş azizim.

Sur üflüyor İsrafil yetimliğime…

Hak şerleri hayr eyler,

Zannetme ki gayr eyler,

Ârif anı seyreyler,

Mevlâ görelim neyler, neylerse güzel eyler.

Hû…