Eleştiri / Edebiyat Yorum

Türk edebiyatının en sancılı kalemlerinden biri olan Peyami Safa, eserlerinde sadece hikâye anlatmaz. O, aslında modernleşme sancısı çeken bir toplumun sinir uçlarına dokunur. Safa’nın karakterleri,

Jorge Luis Borges ve Metinlerarasılık Jorge Luis Borges, Arjantinli yazar olarak edebiyatı sonsuz bir labirent haline getirir. Metinlerarasılık kavramını eserlerinde ustaca işler. Bu yaklaşım, metinlerin

Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatında modernleşmeyi bir ilerleme hikâyesi olarak anlatmaz. O, bu süreci bir sancı, bir ikilik ve bir arayış olarak ele alır. Romanlarında

Fanon’un Düşünce Dünyası Franz Fanon, sömürgecilik karşıtı düşüncenin en güçlü seslerinden biri oldu. Onun yazılarında, sömürgeleştirilmiş toplumların yalnızca ekonomik ve siyasi açıdan değil, aynı zamanda

Modern Afrika edebiyatının babası olarak anılan Chinua Achebe, sadece hikaye anlatmaz. O, sömürgeciliğin zihinlerde açtığı derin yaraları sanatıyla tedavi etmeye çalışır. Eserlerinde kullandığı dil ve

Oscar Wilde, 19. yüzyıl sonu İngiltere’sinde estetizmi bireycilikle birleştirir. Sanatın tek amacı güzellik olur. Ahlak veya fayda ikinci planda kalır. Wilde, bireyi merkeze alır. Her

Okuma eylemi, genellikle bir metnin bize sunduğu anlamı uysalca kabul etme süreci olarak görülür. Ancak “Yıkıcı Okuma” (Subversive Reading), bu uysallığı reddeder. O, yazarın kurduğu

William Faulkner, romanlarında zamanı parçalara ayırır. O, kronolojik akışı reddeder. Hikayeleri flashback’ler ve ileri sıçramalarla doldurur. Bu teknik, okuyucuyu aktif kılar. Faulkner, Güney Amerika’nın karmaşıklığını

George Orwell, modern edebiyatın kâhin ruhlu kalemi olarak, siyaseti sadece bir yönetim biçimi değil, bir dil ve algı operasyonu olarak kurguladı. Onun distopyası, sadece demir

Aldous Huxley, teknolojiyi hiçbir zaman yalnızca bir araç olarak görmedi. Ona göre teknoloji, insanın düşünme biçimini, arzularını ve hatta itaat etme yöntemlerini dönüştüren bir güçtü.

Sanatın Yeni Malzemesi Sanat, tarih boyunca taş, boya, ses ve kelimeyle kendini ifade etti. Bugün ise biyo-sanat, yaşayan organizmaları doğrudan sanatın malzemesi haline getiriyor. Hücreler,