Eleştiri / Edebiyat Yorum

Kierkegaard’ın “kaygı” kavramı, yalnızca felsefi bir mesele değil; sanatın, edebiyatın ve kültürel üretimin temel gerilimlerinden biridir. Onun düşüncesi, bireyin içsel çatışmalarını anlamak için yeni bir

Dilin, Belleğin ve Toprağın Edebiyatı Latife Tekin, Türk edebiyatında masalsı gerçekçilik denince akla gelen ilk yazarlardan biri olarak anlatının sınırlarını genişletir. Onun romanlarında gündelik hayat,

Leyla Erbil, Türk edebiyatında dilin sınırlarını zorlayan ve yazı geleneğini dönüştüren bir figürdür. Onun “dilsel kırılma” yaklaşımı, yalnızca edebi bir teknik değil, aynı zamanda kültürel

 Edebiyatın Derinliklerinde Bir Yolculuk Tezer Özlü, Türk edebiyatının en çarpıcı figürlerinden biri olarak, yaşamını ve yazılarını varoluşun sınırlarında şekillendirir. Onun eserleri, bireyin iç dünyasındaki çatışmaları,

Türk edebiyatının en sancılı kalemlerinden biri olan Peyami Safa, eserlerinde sadece hikâye anlatmaz. O, aslında modernleşme sancısı çeken bir toplumun sinir uçlarına dokunur. Safa’nın karakterleri,

Jorge Luis Borges ve Metinlerarasılık Jorge Luis Borges, Arjantinli yazar olarak edebiyatı sonsuz bir labirent haline getirir. Metinlerarasılık kavramını eserlerinde ustaca işler. Bu yaklaşım, metinlerin

Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatında modernleşmeyi bir ilerleme hikâyesi olarak anlatmaz. O, bu süreci bir sancı, bir ikilik ve bir arayış olarak ele alır. Romanlarında

Fanon’un Düşünce Dünyası Franz Fanon, sömürgecilik karşıtı düşüncenin en güçlü seslerinden biri oldu. Onun yazılarında, sömürgeleştirilmiş toplumların yalnızca ekonomik ve siyasi açıdan değil, aynı zamanda

Modern Afrika edebiyatının babası olarak anılan Chinua Achebe, sadece hikaye anlatmaz. O, sömürgeciliğin zihinlerde açtığı derin yaraları sanatıyla tedavi etmeye çalışır. Eserlerinde kullandığı dil ve