Gülcan Korkmaz
Bir ağaca şekil veren marangoz,
Yavaş yavaş yolunda yürür salyangoz,
İlhamı peşinden kovalarken birden,
Durur mola verir gizliden ıstakoz.
İnsanı yer bitirir kuruntu,
Sızlar mıydı onun vicdanı?
Geceleri acaba nasıl uyurdu?
Var mı aklında başka soru?
Bileyim, söylediğin doğru mu?
Dünya döner dururdu,
Eline alsa bir kalemi,
Salyangoza ilham olurdu.
Yürürdü peşinden her gün,
Belki görürdü bir gün onu.