Şair: Nefesi (Orhan ÖZER)
Uludağ’ ı görmeliydin
Geleceğini duyunca nasılda sevindi
Beyaz karla kaplı bağrını açıp
Heyecanla, apar topar
Çiçek serili eteğini topladı
Ya şu deli yüreğim
Belki inanmazsın ama
Bayram çocuğu gibiydi.
Şen şakrak…
Ne dediysem durmadı yerinde
Saatlerce hop hop hopladı
Sonra sen gelmeyince
Soğudu bir anda hava
Kaskatı kesildi her taraf
Ve ardından bir çığ düştü
Uludağ’ın en tepesinden
Yüreğimin tam orta yerine
Ne bir çiçek kaldı eteklerde
Ne de bir kıpırtı yüreğimde
Belki hiç görmeyeceksin
Uludağ’ın zirvesindeki kar’ ı
Belki de hiç bilmeyeceksin
Çiçek serili eteğini topladığını
Belki hiç görmeyeceksin
İçimdeki sönmeyen harrı
Belki de hiç bilmeyeceksin
Yüreğimin hop hop hopladığını
Belki hiç görmeyeceksin
Uludağ’daki esen rüzgârı
Belki de hiç bilmeyeceksin
Ruhumu büsbütün kapladığını
Belki hiç görmeyeceksin
Uludağ yamaçlarındaki baharı
Belki de hiç bilmeyeceksin
Sensizliğin geceme bıçak sapladığını