Topkapı Sarayı’nın dar koridorlarında fısıldanan “Kaybolan Prens ve Hayalet Hikayesi”, bir şehzadenin gizemli ortadan yok oluşunu ve sarayın duvarlarında dolaşan soluk bir gölgenin sırrını anlatan eski bir rivayettir; bu efsane, entrikaların, yasak aşkların ve lanetli odaların karışımıyla yüzyıllardır kulaktan kulağa dolaşır, gece ziyaretçilerini ürperterek meraklandırır.
Bir zamanlar, sarayın en ihtişamlı dönemlerinde, genç bir prens yaşarmış. Babası büyük bir padişah, annesi ise haremdeki en güzel cariyelerden biriymiş. Prens, merakı yüzünden her yeri keşfetmeyi severmiş; özellikle haremin yasak köşelerini, gizli geçitleri ve unutulmuş odaları. Bir akşam, ay ışığı sarayın avlularını gümüşe boyarken, prens yine maceraya atılmış. Elinde küçük bir fenerle, kimsenin bilmediği bir kapıyı aralamış – söylentiye göre, o kapı yeşil dolap kapaklı, penceresiz bir odaya açılıyormuş. İçeri adım atar atmaz, kapı arkasından kapanmış ve prens bir daha görülmemiş.
Günler geçmiş, haftalar dönmüş; sarayda arama tarama yapılmış ama iz yok. Hizmetkarlar fısıldaşmaya başlamış: “Prens, sarayın lanetli bir sırrına mı dokundu?” Bazıları, haremin derinliklerinde bir cariyeyle yasak bir aşk yaşadığını, kıskanç bir rakip tarafından büyülü bir odaya hapsedildiğini söylüyormuş. O oda, ışığını sadece kapı aralandığında alan, karanlık ve soğuk bir yermiş. Prens oraya girdikten sonra, duvarlar onu yutmuş gibi – ne çığlık duyulmuş, ne bir iz bulunmuş.
Yıllar sonra, saray geceleri sessizleşince, beyaz bir gölge belirmeye başlamış. Uzun boylu, soluk yüzlü bir hayalet; prensmiş o! Koridorlarda yavaş yavaş dolaşır, yeşil dolaplı odaya doğru yönelirmiş. Ziyaretçiler bazen duymuş: Hafif bir inilti, zincir şıngırtısı gibi sesler… Hayalet, kaybolduğu kapıyı aralayıp içeri girer, sonra yeniden kaybolurmuş. Kimileri, prensin ruhunun huzur bulamadığını, sarayın gizli bir hazinesini veya yasak bir sırrı koruduğunu düşünürmüş. Belki de bir cariyenin gözyaşları lanet koymuş, belki duvarlar arasında sıkışıp kalmış.
Bugüne dek, Topkapı’yı gece dolaşanlar bu hikayeyi anlatır birbirine. O yeşil dolaplı oda hala orada, kapısı aralandığında karanlık bir boşluk bakar sana. Prens gerçekten kayboldu mu, yoksa sarayın sonsuz labirentinde mi dolaşıyor? Bir gün o kapıyı aralarsan, belki sen de görürsün o soluk gölgeyi – ve merakın bedelini öğrenirsin!