Muhammet BULUT
Bir bilinmezliğe giderken
Omuzlarımda ağır bir yük
Musalla taşında yatarken
Uzaktan bir ses duyuyorum.
Ağlayan gözler…
Zaman film şeridi gibi geçerken
Ben ölmekten korkuyorum.
Okunan son sela benim.
Adımı söylerken minareler,
İyi miyim, kötü mü bilmiyorum.
Ben bir bilinmezliğe gidiyorum,
Bugün son yolcu benim.
Anılar gelirken aklıma,
Hayat kavramı son bulurken
Hüzün ve biraz korku…
Üstüme atılırken toprak.
İlk defa yalnızlık hissediyorum.
Ben bir bilinmezliğe giderken
Galiba ben ölmekten korkuyorum.