Bir Festival Bin Duygu

Yazar: Nuray Balcı

Bir yıldır kucaklaşmayı beklediğim o müthiş an, gün gelmişti. Kalbimin ritmini değiştiren bu heyecan dolu gün için; hayalimdi diyebilirim. Yazarlarla buluşmak, kitaplar imzalamak, imzalatmak, sahneye çıkmak, belge almak…
Gecesinden çantamı hazırlamış günün ilk saatlerinde yola koyulmuştum. Yol boyunca içimdeki heyecanım yağmurlarla birlikte gelen gökkuşakları ile huzura, mutluluğa eviriliyordu. Niyetim günümü en güzel şekilde geçirebilmekti, ilk sahne heyecanımı yönetebilmekti yaptım da.

Mekâna vardığımda o bir yıldır ekrandan tanıdığım güzel insanların sıcacık gülümsemeleri ile ben de sıcacık olmuştum. Ta o ilk an iyi ki dedim. Biliyordum, hissediyordum bu sadece sanat, kültür, eğitim içeren bir topluluk değildi. Dayanışma, kardeşlik, dostluk, samimiyet bulduğunuz, gördüğünüz insanca topluluktu. Nasıl güzel karşılanma, ağırlanma…

İki isim vardı ki Kübra Çakar, Medine Mehtap Uzun onlar benim için apayrı yerdeler. Onlarla kucaklaşmak sanki yıllardır görüşüyormuşuz gibi sıcacık, içten, samimi geldi. Onlarla kan bağım yoktu ama can bağım vardı. Onlar benim ablalarım gibiydi, kendimi onların yanında çocuk gibi güvende hissettim. okuryazarkitaplar topluluğu dendiğinde akla gelen kurucu Kadir Temür abim dışında Selim Öztürk, Hamit Doğan, Taner Durmaz hocalarım direkt akla gelen isimlerden. Bu toplulukta kendimi güvende hissettim. Onların bakışlarında ki sıcacık ‘yanındayız’ hissi, evet doğru yerdeyim dedirtti. Onlarca ders görmenin meyvelerini orada toplamak harika hissettirdi. Hamit Hocamın derslerimizde hep dediği şey, “Bir yıl önce neredeydik, şimdi neredeyiz, bir yıl sonra nerelerde olacağız?” sözünün karşılık bulduğu gündü bugün… Ve daha da güzel günlere gideceğiz hiç şüphem yok. Ona plaket takdim etmek ayrıca mutluluk verdi. Kalemini merak ettiğim onlarca yazarı görmek, kitaplarını imzalatmak, onlara sarılmak, onlarla gözlerine bakarak sohbetler etmek, unutulmaz güzel anlarımdan bazılarıydı.
Festivale gelemeyen, bir yıldır neredeyse online da her hafta toplanıp ders aldığımız canımız Talip Sınırtepe Hocamızı gözlerimiz arasa da kalbimizde dilimizdeydi hep. Eserleri ile fotoğraf çekip çok güzel anı bıraktık yüreklerimizde.
Elif Ece Kırımlı hocamız, @okuryazarkitaplar topluluğunun şansı. Her yazarın yolunun bu hocadan geçmesinin gerektiğini düşünüyorum. Bize eğlenceli dakikalar yaşattı sıcacık gülümsemesi, ışıltısı, aurası, derslerdeki ciddiyetiyle bütünleşince nasıl güzel iz bıraktı.

Sazı ile sesi ile yüreklere dokunan, sahnesi hiç bitmese dedirten Sefer Kaya abimizin mütevazılıği ise nasıl güzel örnek oldu bize. Daha güzel bir sürü anlar, anılar…
Pınar Yener Balkan hocamızın ve ekibinin sahnesi nasıl keyif doluydu. Yakından görmek, sarılmak, nasıl zarif, nasıl kibar, nasıl şans…
Aynı yayınevi yazarları olarak adaşım Nuray Özbayar hocam ile kucaklaşmak, Beyza Gül ile tanışmak, Ersoy Tümay ile karşılaşmak, Murat Emci hocamdan kitap almak, şairimiz Orhan Özer ile yan yana olmak, Nilüfer Sedef ile Ümmügülsüm Hasyıldırım ile göz göze gelmek, Perihan hocam, Muhittin Çiftçi hocam ile tanışmak ve daha bir sürü güzel isimle buluşmak nasıl güzeldi…
Bir de söylemeden geçemeyeceğim abiliği dışında, hocalığı dışında, sınıf arkadaşlığı dışında, modaratörlüğü dışında sadece üst kurmaca kralı da değil, sahnede devleşen bir Selim Öztürk vardı, unutulmaz performansı festivale iz bıraktı.

Ve her şey iki kitap çıkartmamla başladı .(Koca Çınar ve Mucize) onlarla başlayan bu yolculuk, bu topluluk ile tanışmama vesile oldu. Önce eğitimler, dersler, tahliller derken şimdilerde dergide editör olmam, yeni kitaplar için çalışmalarım ile taçlandı. Devam da edecek eğitimler, dersler, hediyeler, ödüller ile…
Ben hayalimi yaşadığım bu festivalde unutamayacağım en güzel, en özel an olarak sahneye çıkışımı hatırlayacağım en çok. Çünkü sahneye davet edildiğimde, adım adım yürürken içimde hem bir çocuk vardı hem de yıllardır o anı beklemiş bir ben vardım. Sesim değil, heyecanım yankılandı mikrofondan. Kısacık teşekkür konuşmam, benim zincirlerimi kırdığım andı. Sahneyi de mikrofonu da çok sevdim. En çok teşekkür Sayın Kadir Temur’a olsa da ben kendime de teşekkür ettim. İyi ki her şeye rağmen vazgeçmediğim için. Bu kadar gerçek olduğum için… Daha nice güzellikler ile nice festivallere…