Günlerdir heyecanla beklediğim, kültür ve sanat dolu o gün geldiğinde içimdeki coşku daha da arttı. Samimiyetleri sadece kalemlerine değil, yüzlerine de yansıyan, kelimelerin dostluğunda bir araya gelen yazarlarla buluşmak tarifsiz bir mutluluktu. Okuryazarkitaplar 1. Kültür Festivali her dakikasıyla özel ve unutulmazdı. Hayatın karmaşasında, kaosun ve çirkinliklerin içinde bile güzelliğe, iyiliğe yer açabilen insanların varlığı, insana yeniden umut veriyor. Bu güzel buluşmayı bizlere armağan eden sevgili Kadir Temur Bey’in emeği, enerjisi ve heyecanı her an hissediliyordu.
Bir kitabın sayfaları gibi açılıp kapanan zamanın içinde, bazı günler diğerlerinden daha çok iz bırakır ya… İşte o gün, kalbimin kitap ayracına yerleşen bir gün oldu. Sıcacık kahvaltıyla başlayan günümüz, özel sunumlar, özenle yönetilen programla; şiirler, şarkılar, söyleşiler, oyunlu tanışmalar, sıcak ve samimi sohbetler kitap kokusu eşliğinde devam etti. Farklı şehirlerden, farklı kültürlerden gelen birbirinden kıymetli sanat insanlarının arasında muhteşem bir uyum vardı. Her biri kitap gibi insanlar… Herkes birbirini takdir ve tebrik ediyor, herkes aynı ortak duyguda birbirleriyle gurur duyuyordu. Her yazarın okuruyla buluşması o yazarı ne kadar mutlu ediyorsa, birbirlerinden aldıkları kitapları imzalarken duyduğu heyecan da bir o kadar anlamlıydı. Doğanın muhteşem bir köşesinde sonbaharın serin havasını ısıtan onlarca yazarla tanışmış olmamın mutluluğunu yaşarken içimizdeki müzisyenlerin sergiledikleri muhteşem performanslarla günümüz daha da güzelleşti. O gün, sadece kitapların değil, kalplerin de birbirine açıldığı sıcacık bir gün oldu. Ortak bir masada oturmuş olsak da aslında hepimiz farklı hayatların, farklı düşlerin sayfalarındaydık. Birbirine dokunan yürekler, paylaşılan gülüşler, sergilenen eserler, itinayla yürütülen program, mekânı çınlatan alkışlar, sadece yazarların buluşması için yapılan bir etkinlik değil, kelimelerin kardeşliği, ruhun şifalanması ve dostluğun sessiz bir kutlamasıydı. Bir an durup çevreme baktığımda, herkesin yüzünde aynı gülüş, herkesin kalbinde aynı heyecan ve tutku vardı. İşte tüm bu güzellikler festivalin gerçek anlamıydı. Gördüm ki edebiyat; sadece yazılan satırlarda değil, yüreğinde bu tutkuyu yaşayan, yaşatan, birbirinin ruhuna dokunan insanlarda, paylaşılan içten gülüşlerde, sessizce anlaşan gözlerde ve hayalleri için yüreğinin sesini takip edip eyleme geçen insanların heyecanında yaşıyor. Herkesin ayrı ayrı emeğinin geçtiği bu özel ve unutulmaz festivalde, güzel yüreklere, temiz niyetlere, insanlığa yararlı işlere ve edebiyata olan aşkım daha da büyüdü.
Editör Kübra Çakar