Geceden Yalnızım

Geceden yalnızım

Buruk bir yanım…

Güneşin doğuşunu bekliyorum,

Penceremin ardında

 

İnsanlarda bir telaş ve koşuşturma

Her zamanki tren garında

Ve artık saat yakın…

Biliyorum ayrılık vakti geliyor

 

İçlerde burukluk

Penceremin ardından izliyorum.

Âmâ gözlerim…

Ve artık ezber tutmuş

Yarınlarımı biliyorum…