Dünya bugün sadece bir savaşı değil, vicdanın çöküşünü izliyor. Gazze’de çocuklar ölürken, şehirler yıkılırken, hastaneler bombalanırken insanlık büyük bir sınav veriyor. Bir yanda güçlü devletlerin çıkar hesapları, diğer yanda yaşam hakkını korumaya çalışan siviller var.
Uluslararası hukuk denilen kavram artık çoğu zaman güçlülerin çıkarına göre işleyen bir düzene dönüştü. Demokrasi ve insan hakları söylemleri yıllarca dünyaya örnek diye sunuldu. Fakat mesele mazlum halklar olunca aynı devletler sessizliğe gömüldü. Çünkü modern dünya düzeninde para, silah ve stratejik çıkarlar insan hayatının önüne geçti.
Terör devleti siyonist israil’in dünyayı yangın yerine çevirmesine sessiz kalan islam devletleri bu soykırımın destekcileridir. Kınamak çözüm değildir. Onlara anlayacağı dilden cevap vermek lazım.
Neyi bekliyorsunuz?
Gazze’de yaşanan bombardımanlar, aç bırakılan siviller ve yok edilen yaşam alanları artık bütün dünyanın gözleri önünde gerçekleşiyor. Buna rağmen dünya liderlerinin büyük kısmı sadece açıklama yapmakla yetiniyor. İnsanlık tarihine kara bir leke olarak geçecek görüntüler karşısında bile etkili bir adım atılmıyor.
Somud’da ve Filistin’in farklı bölgelerinde sivillere yönelik saldırılar da öfkeyi büyütüyor. İnsanların evlerinden edilmesi, korku altında yaşamaya zorlanması ve yıllardır süren işgal politikaları bölgedeki acıyı derinleştiriyor. Bu politikalar barışı değil, daha fazla nefret ve gözyaşını büyütüyor.
Bugün insanlar sadece bombalarla değil, sessizlikle de öldürülüyor. Çünkü dünya artık ölümlere alıştı. Bir çocuğun cansız bedeni birkaç saat manşet oluyor, sonra hayat normal akışına dönüyor. Oysa vicdanını kaybeden bir dünyanın geleceği karanlıktır.
Dünya siyaseti yeniden adalet kavramını hatırlamak zorunda. Güçlü olanın değil, haklı olanın yanında duran bir düzen kurulmadıkça bu acılar bitmeyecek. Tarih göstermiştir ki hiçbir zulüm sonsuza kadar sürmez. Mazlumların ahı, er ya da geç insanlığın vicdanında yankı bulur.
Bugün ihtiyaç duyulan şey daha fazla nefret değil; adalet, merhamet ve insanlıktır. Çünkü insanlık ölürse geriye sadece çıkar savaşları kalır.