Ağlamaklı Kelimesinin Etimolojisi: Duygusal Niteliğin Biçimlenmesi Kök ve Türetim Ağlamak, Eski Türkçe “ağla-” fiilinden gelir. Divanü Lügati’t-Türk’te “ağlamak” açık biçimde kayıtlıdır. “Ağlamaklı” şu yapıya sahiptir:

Alanlık Kelimesinin Etimolojisi: “Alan” Kökünden Yer Bildiren Türetim Eski Türkçe Köken ve İlk Tanıklıklar Alan, Eski Türkçede “alāŋ / alaŋ” biçiminde görülür. Uygur metinlerinde “alaŋ”

Ağaçlık Kelimesinin Etimolojisi: Doğa Teriminin Türetim Biçimi Eski Türkçe Köken Ağaç, Eski Türkçe “ağaç” / “yağaç” biçiminde geçer. Orhon Yazıtları’nda “yağaç” formu görülür. “Yağaç bodun…”

Alıştırma Kelimesinin Etimolojisi: Süreç Bildiren Türetim ve Anlam Genişlemesi Kök Yapı ve Morfolojik Katmanlar Alıştırma, Eski Türkçe al- fiiline dayanır. Al- fiili Orhon Yazıtları’nda açık

Alış Kelimesinin Etimolojisi: Fiilden İsimleşmeye Kök ve Türetim Alış, “almak” fiilinden türetilir. Eski Türkçe “al-” fiili “elde etmek” anlamı taşır. Orhon Yazıtları’nda sıkça görülür. “-ış”

Alanlık Kelimesinin Etimolojisi: Mekân Bildiren Türetim “Alan” Kökü ve Gelişimi Alanlık, “alan” isminden türetilir. “Alan” Eski Türkçede “alān” biçiminde yer alır. Anlamı “düzlük, açık yer”dir.

Alın Kelimesinin Etimolojisi: Beden Teriminden Yazgı Sembolüne Proto-Türkçe Katman Alın, Proto-Türkçe “alïn” biçimine dayanır. Eski Türkçe metinlerde “alın” doğrudan görülür. Kaşgarlı Mahmud, kelimeyi “yüzün üst

Alçakgönüllü Kelimesinin Etimolojisi: Anlamın Ahlaki İnşası Bileşik Yapının Oluşumu Alçakgönüllü, iki unsurdan oluşur: alçak + gönül + -lü. “Gönül” Eski Türkçe “könül” biçiminde yer alır.