“Öfke” sözcüğü, Türkçenin en eski katmanlarından günümüze kadar sessiz sedasız, fakat oldukça tutarlı bir yolculuk yapmış kelimelerden biridir. Kökeni, Proto-Türkçe dönemine uzanan “öpke” şekline dayanır;

Şefkat kelimesi, bugün dimağımızda bıraktığı o yumuşak ve korumacı hisse ulaşana kadar, aslında çöl rüzgarlarının kuruttuğu bir endişeden, kalbin en derin sızısına uzanan bir yolculuk

Merhamet, Türkçede gündelik hayatta sıkça kullandığımız ama kökenine indiğimizde anlamı derinleşen sözcüklerden biridir. Bugün genellikle “acıma, şefkat, başkasının sıkıntısını yüreğinde duyma” anlamlarında kullandığımız bu kelime,