Pervane’nin Raksı

Halil Ömer KESKİN
Sımsıcak bir gecenin koynunda
Hüzünlere eşlik eder
İçli şarkılarıyla
Cırcır böcekleri
Raksı başlar pervanenin
Etrafında ateşin
Kendinden geçer
Şaşkın şaşkın
Sevdâ kokusu tüter semâda
Büyüsüyle aşkın
Rüzgâr geçerken
Nazik elleriyle
Okşar yanaklarını
Bütün güllerin
Mutlulukla olurken vûslât
Döndüremezsin
Ateş kavurur, yanar kanatları,
Kavuşurken sevgiliye,
Biter hayat
Rüzgâr eğilir
Fısıldar kulağına
— Dünyanın bir ucunda,
Aşk mutsuz sona erince
Düşer ateşe pervane–
Ve…
Şimşekler çakar yüreğinde
Buğulanır gözleri
Anlar ki,
Mutsuz sonla bitmiş aşk ,
Pervane kendini yakmış.

Related posts

Derin Anılar

19 Mayıs Ruhu: Gençlik ve Özgürlüğün Işığı

İnsanlık Ölüyor