Garip bir ülkedeyiz hem de öyle garip ki herkes her konuda uzmandır.
Deprem olmadan deprem profesörleri konuşmaz.
Yangın çıkmadan yangın uzmanları konuşmaz.
Ramazan gelmeden ilim sahibi olan konuşmaz.
İns(an) ölmeden Fatiha’yı okuyup ona gerçeği anlatan çıkmaz.
Kur’an diriye inmiştir, kul bir sevdiği ölmeden Kuran’ı eline alıp Hakikatin farkına varmaz.
Salgın olmadan sağlığı konuşan yoktur.
Eğitim sadece kişilerin kendi kontrolleriyle aktarma biçimi olarak gösteriliyor.
Camiler de kul hakkı, taciz, tecavüz ve inanç yerine siyasilerin politik aktarımları hutbelerde okutuluyor.
Bazı İmam, Müezzin, Dede, Papaz, Haham ibadethaneyi kendine ekonomik çıkar olarak görerek kullara biat Farz’ı ayn gibi gösterilmektedir.
Ayn’e binanın içinde ki komşularız biz!
Birbirine düşman edilirken binanın bütün ana kaynaklarından başkalarının yararlandığı.
Unutmuşuz, İns(an) olmayı etiketlere saklanıp kabul edinmişiz.