Şair Sefer KAYA
Gül bana.
Senin gülüşün iyidir.
Sesinin çağıltısından sula
Gözlerinin ışıltısıyla aydınlat
Karanlık sokaklarımın
Beton kıvrımlarını.
NATO’dan bağımsız olarak
İklim kanunlarına inat.
Demokratik teamüllere uymasa da
Sevgin en büyük ilaç
Ruhuma.
Sev beni!
Sev beni!
Bir köprü de sen kur
Feribotlara inat iki kıyı arasına.
Radarlara yakalanmayan
Hayalet sevgiler geliştir.
Nükleer başlıklı bakışlarla
Fırlat onları sonra
Yüreğimin en savunmasız cephelerine.
Sevdanın
Savaş sebebi olacağını bile bile
Sev beni…
Bul beni!
Yeter bu kadar kayıplık.
Pusatsız, pusulasız, aç, susuz
Bıktım
Vahasız çöllerin serabından…
Gül bana
Senin gülüşün iyidir.
Sonra istersen
Vur beni!
Hasretlerin en körüyle.
Sürükle ya da,
İbret-i âlem diyerek.
Hak edilmemiş mutlulukların meydanında
Aşk atının ardına bağlayarak.
Ben zaten alışkınım
Masada kaybetmeye,
Cephede kazandığım tüm savaşları.
Vur beni!