Bir zamanlar çok seven bir kadın vardı. Sevdiği adamla geçirdiği yıllar hayatının en parlak renkleriydi; ama bir gün o adam sessizce başka bir rengi seçti. Kadın yıkıldı ama küllerinden yazıları doğurdu.
Kendini arka plana atanlara, ithafen …
Kadın uyandığında gözlerini tavana dikti. Kalbi hâlâ hızlı atıyordu. Rüyasında onu görmüştü. Birlikte gülüşmüşlerdi. Saçlarını kestirmiş, boyatmış yine güzel hissetmişti. Onun bakışlarındaki beğenisi her şeyi anlatıyordu. Gözlerini açtığındaki gerçek ise bambaşkaydı. Evin içi sessiz, huzur doluydu; yanında eşi vardı. Eşinin,ona olan sevgisiyle artık iyileşiyordu. Eşine duyduğu sevgi ruhuna da iyi gelmişti. Yeniden güvenmeye başlamıştı hayata.
Bu kısacık rüyadan huzursuz olmuştu. Ama böyle rüyaların hiçbir önemi yoktu artık. O zaman kendisini başkasına tercih ettiğinde silinmişti ona dair her şey. En çok sevdiği, bağlandığı anda aldatılmıştı. Hem de en çok güvendiği yerden. O gün sadece bir ilişki bitmemişti. O gün bir insan, bir kadın yitmişti, ama şimdi yeni fark ediyordu. Bu bir bitiş değil yeniden doğuşun ilk adımıydı. Onu değil o her zamanki öz güvenli kendisini istiyordu. Güvendiği, inandığı hesapsızca sevdiği, yara almadığı o tertemiz hâlini özlüyordu. Aşkı en saf hâliyle yaşadığı yıllarını düşünüyordu. Kendine yabancılaşan o kadını yıllar sonra hatırlamıştı.
Rüyasında gördüğü adam değildi asıl mesele, onunla birlikte kaybettiği cesur, neşeli, umut dolu kendisiydi ve şimdi o eski hâlini yeniden bulmak istiyordu. Ama bu defa rüyalarda görerek değil; yazarak, yüzleşerek, iyileşerek. Evet şimdi ona değil, o günkü kendime yazıyorum.
Sevgili kendim,
Seni yıllar önce bir adam için terk ettim. Seni unuttum, yalnız bıraktım. Onu o kadar çok sevmiştim ki senin gözyaşlarını görmezden geldim. Onun gidişinde yıkılırken seni ayakta tutmayı beceremedim. Ama şimdi anlıyorum. Asıl seni bırakmak en büyük ihanetti. O adam gitti ama sen içimde kaldın. Susarak, ağlayarak, özleyerek… Sen sevilmeyi hak ediyordun. Sadakati, merhameti, dürüstlüğü… Ama biz yalan bir aşkın içinde kaybolmuşuz bilemedim. Seni bugün yeniden hatırlıyorum! Korkularını, içtenliğini, koşulsuz güvenini görüyorum. Seni unutmuş olmaktan dolayı utanıyorum. Biliyor musun artık o adamı değil seni geri istiyorum. Bıcır bıcır hayat dolu olan Eda’yı. Rüyamda onunla değil, seninle karşılaşmak istiyorum. Yıllar sonra kendime en çok seni borçluyum. Seni affediyorum sen de beni affet. Artık geçmişin değil geleceğin sesini duymak istiyorum. Kendimi yeniden kuracağım bu defa senden yana. Evet ben aldatıldım, evet ben çok sevdim, evet ben çok kırıldım; ama hâlâ buradayım. Kendimi fark ediyorum. Bir adam beni terk etti diye kendimi terk etmeme gerek yok. Her şeye yeniden başlamak için hazırım.