Evren Bir Veri Tabanı mı?

İnsanlık, tarih boyunca aynı soruyu sordu:

Yaşadıklarımız gerçekten kayboluyor mu? Bir düşünce, bir duygu, bir seçim… Hepsi zamanın içinde eriyip gidiyor mu? Yoksa evrenin bir yerinde saklanıyor olabilir mi? Ezoterik öğretiler, mistik gelenekler ve modern spiritüel düşünce, bu soruya aynı cevabı verir: “Hiçbir şey kaybolmaz.”

Bu fikir yüzyıllardır “Akaşik Kayıtlar” olarak adlandırılan kavramda somutlaşır. Akaşik kayıtlar çoğu zaman, evrendeki tüm deneyimlerin saklandığı metafizik bir arşiv olarak adlandırılır. Bazı anlatımlarda buna “Yaşamın Kitabı” denir. Her düşünce, her eylem ve her niyet bu kozmik hafızaya iz bırakır. Bu açıdan bakıldığında evren görünmeyen bir arşivdir. Bu fikir sadece Hint geleneğine özgü de değildir.

Antik Mısır’da bilgeliğin tanrısı Thoth, evrendeki bilgileri kaydeden ilahi bir yazman olarak anlatılır. Bazı metinlerde tüm insanların kaderlerinin ve eylemlerinin kaydedildiği bir kozmik kayıt sistemi vardır. Yunan geleneğinde ise bilginin koruyucusu Hermes Trismegistus olarak kabul edilen figürden söz edilir. Hermetik metinlerde evrenin “yaşayan bir zihin” olduğundan bahsedilir. İlginçtir ki benzer bir fikir semavi dinlerde de karşımıza çıkar. Kur’an’da geçen Levh-i Mahfuz kavramı da tüm olayların ilahi bir levhada kayıtlı olduğunu söyler. Coğrafya değişse de dil değişse de fikir değişmez. Evren unutmaz.

Son yıllarda spiritüel çevrelerde bu kavramın genişletilmiş bir versiyonu konuşulmakta: Galaktik Akaşik Kayıtlar. Bu düşünceye göre evren bir tür kozmik veri alanıdır. Bir kütüphane gibi düşünülebilir ama rafları kitaplarla değil enerjiyle doludur. Her ruhun bir hikâyesi vardır ve bu hikâye sadece bu hayattan ibaret değildir. Bazı spiritüel öğretmenler bu kayıtların, meditasyon veya derin bilinç hâlleri sırasında erişilebilen bir bilgi alanı olduğunu söyler. Bu deneyimi yaşayan kişiler, ruhun yolculuğunu âdeta bir film gibi gördüklerini veya içgörü şeklinde “indirilen” bilgiler aldıklarını anlatır.  Yani burada kitap okumazsınız. Bilgi sizi okur. Bu görüşe göre ruhun deneyimleri yalnızca dünya ile sınırlı değildir. Ruh, farklı zamanlarda ve farklı dünyalarda deneyimler yaşayabilir ve bunların tamamı kozmik hafızada saklanır. Bu düşüncenin en çarpıcı tarafı zaman anlayışımızı altüst etmesidir. Çoğu mistik yaklaşım, ruh deneyimlerinin lineer bir sırayla gerçekleşmediğini savunur. Biz geçmiş–şimdi–gelecek diye düşünürüz ama ruh düzeyinde tüm deneyimler aynı anda var olabilir. Bu yüzden bazı öğretiler “geçmiş hayat” yerine “paralel yaşamlar” kavramını kullanır.  Eğer zaman gerçekten doğrusal değilse o zaman hayatımızın anlamı da değişir. Belki de şu anda yaşadığımız şey sadece tek bir sayfa değil. Koca bir kitabın küçük bir paragrafı. Bu anlatı biraz bilimkurgu gibi gelebilir. Ne var ki ilginç olan şu: modern fizik de giderek evrenin temelinde bilginin olabileceğini tartışmaya başladı.

Modern fiziğin en büyük isimlerinden biri olan John Archibald Wheeler bir cümle kurmuştu: “It from bit.” Yani evrenin temelinde madde değil, bilgi olabilir. Benzer şekilde David Bohm, evrenin görünmeyen bir “örtük düzen” içerdiğini savundu. Bu modele göre gerçeklik sandığımız şey, aslında daha derin bir bilgi alanının yüzeyidir. Bugün fizikçiler kara delik paradoksundan kuantum bilgi teorisine kadar pek çok alanda şu soruyu tartışıyor:

Bilgi gerçekten yok olabilir mi? Cevap giderek daha netleşiyor:

Muhtemelen hayır. Bilgi kaybolmaz. Sadece dönüşür. Eğer bilgi gerçekten yok olmuyorsa bu çok radikal bir ihtimali doğurur. Belki de evren sadece bir fiziksel sistem değildir. Belki de evren bir hafıza sistemidir. Bir tür kozmik veri alanı. Akaşik kayıtlar kavramı işte tam olarak bunu anlatmaya çalışıyor olabilir. Belki de eski uygarlıklar bunu bilimsel terimlerle ifade edemiyordu, ama sezgisel olarak aynı fikre yaklaşıyorlardı. Gerçekten böyle bir kozmik arşiv var mı? Bunu kesin olarak kanıtlayan bir bilimsel veri yok. Ama ilginç olan şu: modern fizik bile artık evrenin temelinde bilginin yattığını tartışıyor. Belki bir gün bilim ve mistisizm aynı noktada buluşacak ve o zaman insanlık şu gerçekle yüzleşebilir:

Evren bir makine değil. Belki de dev bir hatıra.

Bizse, onun içinde yazılmış cümlelerden sadece biri…