Bir koşuşturmacadır almış başını gidiyor, dörtnala, yılkı atları gibi. Fakat ne geriye dönüş kesin ne de geride kalanları yerinde bulmak. Güneş’le Ay’ın yarışını
Karanlık bazen sadece karanlıktır. Aydınlığa ihtiyaç duyanlar. Yeteri kadar karanlıkta kalmamıştır. Çok da kötü olmamalı Bu kadar düşmüşken insan içine.
“Hayat denen bu yolda dikkatlice sür. Çünkü insanlar sinyal vermeden şerit değiştirir.” İnsan ömrü, uzun bir yolculuktur. Herkes kendi aracının direksiyonunda, kendi
Nârdan Nûra Bir Ömür: Ödön Széchenyi, nar-ı bende yani ateşgar ( itfaiyeci) Ödön Paşa Zamanın 1839 yılını gösterdiği demlerde, Avrupa’nın kalbinde ulu bir
I. Bölüm: Yıkılan Mabed ve Sessiz Prangalar “Söze nereden, nasıl başlayacağımı bilemiyorum Doktor Bey… Geçmişin gölgesinde kâbuslarla yüzleşiyorum. Hikâyem tam yirmi beş yıl
Müfredat Bey, masasının üzerindeki kül tablasına bakarken “tutuşmak” fiilinin itfaiyeyi mi, yoksa maliyeyi mi daha çok ilgilendirdiğini düşünüyordu. Emekli bir dil bilgisi öğretmeniyle bir
Bir yer var içimde Ama öyle Meksika sınırı gibi falan değil. Adım başı mayın. Kime ne zaman nasıl patlarım bilemediğim. koordinatlarını ben bile unuttum. Tahrip
Yıllardır içimde dert olan eksik parçam, oyuncak bebeğim… Bunu ancak yaşayan bilir! Ne kadar istesem de olmadı, alamadık çocukken bir bebek. Bende tülbentten bebek
Klinik Psikolog Süveyda Burçak Eris klinikpsk.suveyda@gmail.com Çoğu zaman mutluluğu bir şeylere sahip olmakla karıştırıyoruz. Daha iyi bir işi, evi, unvanı veya maddi kazanımları mutluluğun kaynağı