Hiç düşündünüz mü, sıradan yürüttüğümüz hayatımızda üstlendiğimiz ne kadar çok rol var? Anne, kardeş, eş, öğrenci, komşu, arkadaş, veli, meslek hayatı ve dahası…
İşte doğası gereği yaşadığımız bu roller içinde, bir de rol yapmak zorunda olduklarımız var. Önce anne rolünü ele alalım mı? Annelerde çocukların psikolojik ve fizyolojik her ihtiyacını yerine getirme sorumluluğu var. Bu sorumluluk annenin kendi önceliklerinin birçoğunu perdeler. Mesela hasta olsan bile sağlıklı rolü yaparsın. Çocuklarına yetişmek ve onları üzmemek için başkasının yatak yorgan yattığı hastalığı sen ayakta atlatırsın.
Eşsen aile bütünlüğünü korumak ve sağlıklı iletişimi kurmak için üstün bir performans sağlarsın. Günlük akışında eş rolün devam ederken yeri gelir canını sıkan bir olayı kendi kendine atlatmaya çalışır güçlü eş rolü sergilersin yeri gelir küçük olayları sorun edip nazlanırsın. Senin oynadığın o tripli roller, telafi edilince insana nasıl mutluluk verir aslında bilemezsin.
Bu rollerin en zoru ve karmaşığı veli rolü olabilir. Hem çocuğunu sınav ve yarış sisteminin verdiği dar alana sıkıştırmak istemezsin hem de başını da boş bırakamazsın. Her çocuğunun fıtratına göre üstlendiğin veli rolü de değişir. Sessiz, sakin, ezilen çocuğuna karşı savunmacı veli olurken öz güveni yüksek, her şeye atılan çocuğuna karşı dengeleyici veli olursun.
Komşuluk rolüne gelince; komşuluk hakkını bilerek atılan adımlarda iyi komşu her derdine her sevincine ortak olur, sana da yoldaş olur. Kötü komşu ise seni mal sahibi yapar. Ve hatta bu söz o kadar doğrudur ki zaman şahittir buna. Komşuluk rolü de yapay zekâ iletişimi gibidir. İyi gelene iyi gidersin, kötü gelene kapı dahi açmazsın, kendi hâline takılanla da selam alıp selam verir geçersin.
Bazen bir arkadaşından veya akrabandan hasetlik sezersin, imalı bir laf işitirsin ama anlamamazlık rolü yaparsın. Gittiğin bir davette yemeği sevmesen de beğenmiş gibi davranırsın. Birinin çok saçma bir hikâyesine başın sallayarak anlayış rolü kesersin…
Yani meslek olsun, ev olsun, iş olsun arkadaşlık olsun üstlendiğimiz onlarca rol var. Bizi biz yapan bu roller olsa da bu roller içinde oynağımız roller aslında bizi daha çok etkiler. Bu sebeple oynağımız rollerde egoyu değil, empatiyi; kibri değil, samimiyeti önemsersek kesinlikle daha anlamlı ve karakterli bir duruş sergilemiş oluruz. Çünkü insanoğlu tüm bu karmaşık rolleri karşılayabilecek potansiyele sahiptir. Unutmayalım ki içimizdeki potansiyeli en faydalı şekilde yaşamak da çöpe atmak da yine bizim elimizde.