Öykü arşivleri - Sayfa 10 / 41

Gizemli Kadın 2

KÜBRA ÇAKARMar 6, 20266 Mart 20260

Gizemli Kadın (2. Kısım) Dışarıdan bir dal kırılma sesi geldi. Steve hemen pencereye yöneldi. Gece masmavi gökyüzünden ay ışığı bir kandil gibi parlıyordu. Ormanın derinliklerinden

Kâbe’de Hacılar Hu Der Allah!

KÜBRA ÇAKARMar 5, 20265 Mart 20260

Bir varmış bir yokmuş, bir zamanlar güzel bir ülkede yaşayan cıvıl cıvıl çocuklar, gençler varmış. Bu çocuklar gülmeyi, eğlenmeyi, çalıp söylemeyi çok severmiş. Duygularını zirvede

Gizemli Kadın 1

KÜBRA ÇAKARMar 5, 20266 Mart 20260

Gizemli Kadın (1. Kısım) 1945 yılının o nemli ve ağır temmuz sıcağında Venezuela’nın balta girmemiş dik yamaçlı ormanları o gün öğle sularında metalik bir çığlıkla

Yarım Kalanlar 2

okuryazarkitaplarMar 4, 20263 Mart 20260

Yarım Kalanlar (2. Kısım) Haksız yere yatacağı koğuşun kapısını açtı gardiyan, kelepçeler çözülmüştü. İçeri girmeden önce cebine takoz bir telefon bıraktı, ‘‘Bunu sana gösterdiğim yerde

Cumhuriyet Dönemi Hikâyeleri

okuryazarkitaplarMar 3, 20263 Mart 20260

Değişen Hayatın Kısa Anlatıları Cumhuriyet Dönemi hikâyeleri, toplumsal dönüşümü kısa anlatıların yoğun diliyle görünür kılar. 1923’ten sonra hikâye, hızlı değişen hayatı yakalama gücü sayesinde edebiyatın

Zamanın Unuttuğu Yer 2

KÜBRA ÇAKARMar 3, 20263 Mart 20260

Zamanın Unuttuğu Yer (2. Bölüm) Güçlüydüm, o kara delikten kurtulmuştum ve özgürdüm. Ne engeller ne de sınırlar ayaklarımı geride tutan bir güce sahip değildi artık.

Yarım Kalanlar 1

KÜBRA ÇAKARMar 3, 20263 Mart 20260

Yarım Kalanlar (1. Kısım) Karga tulumba görüş odasına getirilip sandalyeye oturtuldu. Gözlüğü burnunun ucunda sallanıyor yere düştü düşecekti. Kelepçeli elleriyle gözlüğünü düzeltip karşısında oturan adama

Mösyö

okuryazarkitaplarMar 2, 20260

Denizin karşısında soğuğu çoktan içine çekmiş, bir bankta oturuyordum. Ayrılmıştık. Bu cümleyi içimden böyle sade kurabiliyordum artık; süslemeden, mazeret eklemeden. Ayrılmıştık. Nokta. Kadınlara yaranılmazdı zaten.

A Kurban…

KÜBRA ÇAKARMar 1, 20261

Kapalıçarşı, İstanbul’un atardamarı; genç kızların hayalini süsleyen kaçanın, göçenin, ev kuranın, zengini fakiri herkesin ama herkesin uğrak durağı. Yüksek kubbeleri sessizce göğe doğru uzarken duvarlardaki

Gölgesinde Mevsimler

KÜBRA ÇAKARŞub 28, 20260

Zaman bu kasabada yürümüyor, ağır ağır oturuyordu. Sokakların kıvrımlarında, evlerin eşiğinde, en çok da insanların yüzlerinde dinleniyordu. Saatler vardı elbette; ama kimse onlara güvenmezdi.

Yokluğun Gölgesinde

KÜBRA ÇAKARŞub 27, 20262 Mart 20260

Monitör düz bir ses çıkardığında ilk yaptığım şey saate bakmak oldu. Neden baktığımı bilmiyorum. Belki bu anı unutmamak adına zamanı bir yere çivilemek, kayıp gitmesine

Yansıması Olmayan Adam

KÜBRA ÇAKARŞub 26, 202626 Şubat 20260

Göremiyorum. Ne yaparsam yapayım aynanın karşısında, telefonların kamerasında yokum. İnsanlar beni görüyor ama ben kendimi göremiyorum. Arada bir arkadaşlarla gezintiye çıktığımızda anı olsun diye fotoğraf