okuryazarkitaplar

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyâda eşi? En kesif orduların yükleniyor dördü beşi. -Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’yaKaç donanmayla sarılmış ufacık bir

Bazı şiirler, tarihin tozlu sayfalarından fırlayıp gelir; eski bir gazel gibi okunurken birden kalbi hızlandırır. Yahya Kemal Beyatlı’nın “Yeniçeriye Gazel”i de öyle; İstanbul’un fethini, yeniçerilerin

Bazı şiirler, sonbahar gibi iner insanın üstüne; yapraklar dökülürken bile bir dinginlik bırakır geride. Yahya Kemal Beyatlı’nın “Dönülmez Akşamın Ufkundayız”ı, ya da asıl adıyla “Rindlerin

Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol; Sallanmaz o kalkışta ne mendil

Bazı şiirler, aşkı anlatırken sanki zamanı da büker. Cemal Süreya’nın “İki Kalp”i tam öyle; mesafeyi, bekleyişi, o ufak dokunuşların ağırlığını bir anda koyar önüne. İşte

Bazı dizeler vardır ki, okuduğun anda çocukluğuna geri döner gibi olursun. Cemal Süreya’nın “Beni Öp Sonra Doğur Beni”si tam öyle bir şiir. Kısa, keskin ve

Bazı şiirler vardır, adını duyunca bile insanın aklına hemen bir ağırlık çöker. Cemal Süreya’nın “Sıcak Nal”ı da onlardan. Kitabın başlığını taşıyan bu şiir, sanki demir

Bazı şiirler ansızın gelir, tıpkı adını taşıdığı gibi. Özdemir Asaf’ın “Ansızın”ı da öyle; bir anda yüreğe düşer, yerleşir ve çıkmaz. İşte o dizeler: Ben sensiz

Özdemir Asaf, Türk şiirinin en “az kelimeyle çok şey söyleyen” şairlerinden biridir. Onun evreninde aşk kavramı, süslü cümlelerin ötesinde, insan ruhunun en yalın ve savunmasız halini

Bazen bir şiir, birkaç dizede bütün bir ayrılığın ağırlığını taşır. Özdemir Asaf’ın “Çizik”i tam da böyle. Okuduğunuzda içinizde bir şey çizilir, silinmez bir iz bırakır.