Kartalı gagalamaya cesaret eden tek kuş kuzgundur. Kartalın boynuna biner ve onunla uçarken bir taraftan gagalar.
Kartalın bu durumda yapabileceği pek bir şey yoktur. Hiç karşılık vermez, onunla savaşmaz, kuzgun için enerji harcamaz.
Sadece kanatlarını açar ve gökyüzünde daha daha yükseğe uçmaya başlar. Uçuş çok yüksektir, kuzgun için sonun başlangıcıdır bu durum. Çünkü kuzgun, kartalın uçtuğu yükseklikte oksijensiz kalır, nefes alamaz ve sonunda düşer.
Sizinle savaşmaya, sizi eleştirenlere cevap vererek enerjinizi harcamanız gerekmez.
Onlarla zaman harcamayı bırakın!
Sahip olduğunuz gücü, sizi daha yüksek hedeflere ulaştırmak için kullanmanız yeterlidir.
Ensenizde sizi didikleyenler, oksijensiz kalıp yere çakılacaklardır.
Ve yine hayatımızın her döneminde çevremizdeki insanlar ve ilişkiler, bu hikâyedeki kuzgun gibi toksik insanları fark etmemiz açısından önemlidir. Bu da ilerlememiz, hayatımızın yönünü belirlememiz ve yolumuza devam edebilmemiz için gereklidir.
Toksik insanların ruh sağlığı bozuk olmayabilir, fakat davranışları onları bizim sağlığımız için bir tehdit hâline getirir.
Kimler bizim için toksiktir?
Bizi manipüle ederek istemediğimiz şeyleri yaptıranlar
Sürekli istikrarsız hareketlerle bizi şaşırtanlar
Hiç özür dilemeyen, fakat sürekli özür dilenmesi gereken davranışlar sergileyenler
Her zaman kendimizi savunmak zorunda bırakanlar
Sürekli kendi yüklerini bize boşaltan, başrolde kalan; bizim sıkıntılarımızı ise dinlemeyenler
Menfaatlerine uymayan durumlarda bizi değersiz gören, çoğu zaman güvenilmez ve istikrarsız davrananlar
Bize sürekli kendimiz hakkında kötü hissettiren ve sınırlarımıza saygı duymayanlar
Hayatımız, seçimlerimizden ibarettir.
Kendi öz saygınızla mutlu yürümeniz dileğiyle.”