Öykü arşivleri - Sayfa 21 / 44

Karavan Dürümcüsü

okuryazarkitaplarOca 10, 20260

Akşam üzerimde bir yorgunlukla eve geldim. Günlerden cuma idi ve ben her cuma kendimi aşırı derecede yorgun hissediyordum. Sanki tüm haftanın telaşı, uykusuzluğu, yorgunluğu bugüne

Yukarı Mahalle

okuryazarkitaplarOca 10, 202610 Ocak 20260

İnce bir çizgidir, kötüyü iyiyi ayıran ve bir adım ötesidir, kaderimize çizilen yol. En zoru; atılan o ilk adımdır, gerisi zahmetsiz ve kolaylıktır. Sonra iyiliğinde

Gelip Geçmeyen Zaman

okuryazarkitaplarOca 10, 202613 Ocak 20260

Kimileri için coşkun ancak sessiz bir şelale misali çabucak geçip gider; onların en keyifli anlarını bir çırpıda sürükler; hiç kimsenin anlayamayacağı çabuklukta önce saatleri, sonra

Troya’nın taş duvarları, gün batımında kan rengine bürünürdü. O saatlerde Kasandra, Apollon Tapınağı’nın serin mermerlerinde yalnız kalmayı severdi. Çünkü kehanetler en çok sessizlikte konuşurdu. İnsan

Gölge ile Işık Arasında Merkeze Bırakılan İz

okuryazarkitaplarOca 9, 202614 Nisan 20260

Güneş, o kadim taş duvarların üzerinde yavaşça yükselirken, gölgeler bile kendi dillerinde susmayı öğrenirdi. Şehir, sabahın ilk ışıklarıyla yıkanırken henüz kararını vermemiş bir çocuk gibi

Saatler Şehri

okuryazarkitaplarOca 7, 20260

Yıl, takvimlerin birbirine karıştığı bir çağdı. Ne tam Orta Çağ denebilirdi ne de modern zamanlar çünkü bu topraklarda zaman, başka diyarlardaki gibi ilerlemezdi. Anadolu’nun rüzgârla

Gizemli Kapı 4 Boyutlar Arası Geçiş

okuryazarkitaplarOca 7, 202613 Mayıs 20260

Kutunun en üste gelen kısmında ise bir zamanlayıcı belirdi. Ben de oraya dokundum. Heyecanım doruktaydı. Çünkü daha önce bana da zamanla uyumlanma görevi verilmişti. Ben

Kemanın Ritüeli

okuryazarkitaplarOca 5, 20260

Keman, dağın kalbine oyulmuş tapınakta saklanırdı. Ona Telos derlerdi çünkü her ses bir sona değil, bir kökene varırdı. Rivayete göre keman, tanrıların insanlara bıraktığı son

Kuyu Evindeki Işık

okuryazarkitaplarOca 5, 20260

Kasabanın en eski mahallesinde, neredeyse unutulmuş gibi görünen bir ev vardı. Duvarları yılların yükünü taşıyor, çatısı her yağmurda içeriye bir damla hüzün bırakıyordu. Bu evde

Beyaz Işık

okuryazarkitaplarOca 4, 20264 Ocak 20260

Başım… Fazla mı kaçırdım ne… Neredeyim, karanlık neden böyle ağır? Göğsümün üstünde sanki biri oturuyormuş gibi. Of, vücudumu jiletle kesmişler sanki. Bu nasıl acı kimse

Operadaki Mendil

KÜBRA ÇAKAROca 3, 202616 Şubat 20260

Opera binası altın avizelerin titreyen ışıkları altında parlıyor, o ışıklar kadife koltukların ve koyu mavi perdelerin üzerine usulca düşüyordu. Her fısıltı, her program hışırtısı müziğin

Derin Uyku

okuryazarkitaplarOca 1, 20260

En son ne zaman bir araya gelmiş, karıncanın selamıyla arıdan müsaade isteyerek bir gülü koklamışlardı, hatırlamıyordu. Dünya telaşına o kadar dalmışlardı ki gökyüzünün değişen binbir