“Sen affedicisin, affetmeyi seversin, bizi de affet…”
Rahmetinle dirilt bizi Allah’ım,
Senden başka yoktur sığınacak bir penâhım,
Kuruyan topraklar gibi çatladı gönlümüz.
Senin nurunla aydınlansın gecemiz, gündüzümüz.
Rahmetinle dirilt bizi Allah’ım,
Mağfiretinle sar bizi Allah’ım,
Affına muhtaçtır her bir zerrem, her ahım,
Nefsimize yenildik, boyun bükük, baş eğik.
Sana döndük, kalbimiz binbir yerinden delik.
Mağfiretinle sar bizi Allah’ım,
Kudretinle doğrult bizi Allah’ım,
Daim olsun her nefeste zikrullahım,
Zamanın fırtınasında savruldu yönümüz ve yolumuz.
Sana bağlansın gönlümüz, vuslat olsun sonumuz.
Kudretinle doğrult bizi Allah’ım,
Muhabbetinle yeşert bizi Allah’ım,
Sensin tek sığınağım, Sensin tek İlâhım,
Kaskatı kesilmiş kalplere insaf ver can suyundan.
Kurtar bizi nefsin karanlık, derin kuyusundan.
Muhabbetinle yeşert bizi Allah’ım,
Lütfunla affet bizi Allah’ım,
Diz çöktük huzurunda, dökülsün her günahım,
Kapına geldik; heybemiz boş, yükümüz ağır.
Sen duyarsın feryadımı, tüm dünya sağır.
Lütfunla affet bizi Allah’ım,
Nedametle arındır bizi Allah’ım,
Kabul eyle bu içli duayı, bu sessiz ahım,
Gözyaşımız silsin kalpteki paslı izleri.
Ateşten koru, nuruna muhtaç biz acizleri.
Nedametle arındır bizi Allah’ım,
Affınla kucakla bizi Allah’ım,
Lakin Senin rahmetindir benim tek sığınağım
Biliyoruz; kaç defa söz verdik, kaç defa bozuldu.
Halimiz perişan, ruhumuz nefs elinde yoruldu.
Affınla kucakla bizi Allah’ım,
Hidayetinle yaşat bizi Allah’ım,
Ya Rabbi, Senin rızandır benim tek muradım,
Bir daha savrulmasın kalbimiz batıl yollara.
Tut elimizden, muhtaç etme bizi aciz kullara.
Hidayetinle yaşat bizi Allah’ım.
“Ey Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz.” (A’râf, 23)
