Uçmak

“Biliyor musun ben uçabiliyorum.”

“Nasıl yani?”

“Kanatlarım var benim”

“Neden daha önce söylemedin?”

“Yadırgamalarından, yargılamalarından korktum”

“Peki, şimdi ne oldu?”

“Sen onlar gibi değilsin”

“!… Kanatların var”

“Hadi atla gidelim buralardan,”

“Nereye?”

“Sonsuzluğun kanatlarıma yol verdiği, hesaba tutulmayacağımız diyarlara,”

“Ya sonra?”

“Soru sormasan artık”

“Tamam…”

“…Tamam.”