Kübranur Ateş Mıhcı
Bugün hiç kendinizi yorgun hissettiniz mi?
Ya da “Elim kolum tutmuyor” dediğiniz bir gün mutlaka olmuştur.
Bir süre önce bende devamlı yorgun ve hiçbir şey yapamayacak derecede halsiz hissediyordum taa ki kendimde bir şeyleri farkedene kadar!
Sorumluluklar o kadar artmıştı ki onları yerine getirmek, evde koşturmak, işleri ayarlamak, seanslar yapmak, eğitimler vermek, kızımın ihtiyaçlarını gidermek yoruyor beni sanmıştım.
Ancak beni yoran bunlar değilmiş.
Beni yoran; içimdeki neşeli çocuğu görmemekmiş.
İçimdeki çocuğun neşesini kaybettiğini farkettiğimde önce üzüldüm ve ardından dedim ki “Bir adım atarak o neşeyi geri getirmeliyim!”
Kendime içimdeki çocuğun neşesini geri kazandırabileceği çalışma hazırladım. Onları yapmaya başladım. Ve içimdeki neşeyi tekrar kazandım.
Ve dün bir baktım ki o kadar iş yapmama rağmen hâlâ halim var, hafif yorgun hissetsem de bitkin ve halsiz değilim. Mutluyum ve hayatım hala devam ederken yorgunluğuma rağmen her şeyi yapabilecek güçteydim.
Sizde dönüp bir bakın; bu kadar yorgunsanız içinizdeki çocuğu unutmuş onu mutsuz bırakmış olabilir misiniz?
Bugün biraz dur ve içindeki çocuğu hatırla… Belki de sadece o sana ‘beni unuttun’ demek istiyordur.
