Afet-i cihanın sensin, bakışınla yangın olur şehirler…
Sesin dokunsa kalbime, susar tüm kederler.
Adın geçse rüzgârdan, titrer gönül perdeler…
Sen geçince gönlümden, susar zaman, düşer heceler.
Her adımın iz bırakır, ruhumun kıyısında,
Gözlerin düşer düşlerime, yıldızlarla yarışında.
Bir tebessümünle uyanır sabahlar,
Geceler anlam bulur, karanlık kalmaz artık anılar.
Sensin her nefeste saklı umutlarımın sesi,
Kelimeler yetmez, anlatamaz kalbimin hecesi.
Bir ömür olsa yanında, yine az gelir bana,
Afet-i cihanın sensin, hayatımın tek anlamı sana.
