Bugün yerküreyi domine eden çağdaş Batı medeniyeti meşruiyetini yitirme noktasına geldi. Batılı devletlerin son 4 yılda Gazze ve Ukrayna’da takındığı ikili tutum, Avrupa’da artan faşizm ve İslamofobi, insan haklarına riayetsizlik gibi etkenler, mevcut Batı imajını sarsmıştı zaten. Fakat son darbeyi vuran Epstein dosyalarının neşriyatı oldu.
Batılı politika yapıcıların, akademi ve sanat dünyasından önemli isimlerin iştirak ettiği iğrenç fiiller, çok sayıda insanın gözünü açmasına yol açtı. Peki, kimin gözünü açmadı dersiniz? Üniversitelerimizde ders veren, yobaz denecek seviyede Batı propagandası yapan öğretim görevlilerinin elbette. Batı’nın çirkin yüzü aklı başında insanlar tarafından evvelden biliniyordu zaten. 20. asrın en büyük tarihçilerinden kabul edilen Arnold J. Toynbee bu gerçeği “İnsanlığın gerçek düşmanı Batı medeniyetidir.” diyerek haykırmıştı. Daha sonra Anglo-Sakson devletlerin istihbarat servisleri tarafından itibar suikastine tabi tutuldu. Toynbee 12 ciltten oluşan başyapıtı “A Study of History” isimli eserinde Osmanlı’nın Platon’un bahsettiği ideal devletin tarihteki karşılığı olduğunu iddia etmiştir.
Tarih ilminin Batı’daki duayenleri bile bu hakikati objektif bir olgu olarak ele alırken bizim “aydın” akademisyenlerimizin hâlâ Osmanlı’yı karalama gayreti içinde olmaları, durumumuzun ne kadar içler acısı olduğunun somut bir göstergesidir. Bu koca cihan imparatorluğunu yıkıma sürükleyenler de Fransa’da tahsil görmüş, Batı yanlısı Jön Türklerdi. Büyük oranda mason ve dönmelerden müteşekkil Yeni Osmanlılar Cemiyeti, Fransız localarının çıkarları doğrultusunda Sultan Azizi darbeyle indirip yerine 5. Murad’ı daha sonra onu da indirip tahta Abdülhamid’i getirdi. Abdülhamid uzun süre ittihatçıları iyi idare etti ancak bu 30 yılın sonunda onu da indirmeyi başardılar. Abdülhamid düştükten sonra Orta Doğu bugünkü kaotik şeklini aldı. Abdülhamid’in düştüğü gün Osmanlı yıkılmıştı esasında. Bugün hâlâ çürümüş zihniyet bize bu darbeci masonları “kahraman” ve “hürriyetçi” olarak lanse etmektedir akademide. Bu dogmatik zihniyet son bulmadan terakki etmemiz de mümkün olmayacaktır. İttihatçı resmi tarih telakkisinin son bulduğu noktada, İslam medeniyetinin terakki süreci başlayacaktır.
