Ömür; sonu ve yönü belirsiz bir yol. Karşına ne çıkar, nasıl çıkar Allah-u âlem. Bu yolculuğa dair tedbirler almak, hazırlık yapmak, plan yapmak gerek. Ancak sürprizlere de hazırlıklı olmalı insan.
İki dudak arası kıvrıma gizlenmiş umutlar. Gönül penceresine vurmuş hüzmeler. Beklemek, görmek lazım. “Olacakla öleceğe çare olmazmış.” doğru. Kaliteli yaşamaksa, o bizim ellerimizde.
Akıl sofrası zengin. Mantık terazisi hassas. Beden hanesi pimpirikli. Yiyecekleri tartmak, irdelemek, arındırıp paklamak ister.
Katmer gibi tel tel dağılmış yüreğim. Varlık âleminde hayretler içindeyim. Ağaç gölgesinde, ikindi vakti kadar dinlenme yeri aslında ömür dedikleri. Bir varmış, bir yokmuş hesabı, akıp gidiyor zaman.
Kâinat kitabını tek tek okumak, her sayfasına göz atmak lazım. Bahar sayfasındaki hazineler, kış sayfasındaki derinlikler, yaz sayfasındaki numuneler ve güz sayfasındaki zenginlikleri okuyup anlamak maksat.
Bir gülde sevdanın rengini bulurken orkide de asaleti, papatyada mütevazılığı, lalede derinliği bulursun. Özümseyerek okursun o engin kâinat kitabını. Yaradılış gayen gelir aklına, şaşar kalırsın öylece.
Sonra gözünün önünden, aklının kıyısından akar düşünceler bir bir. Beyin lobunda tutsakmış da özgürlüğe kavuşmuş gibi dans eder beyninin bir köşesinde bin bir fikir.
Bu güzergahta kırılır kalem. Gönül mutmain. Aklımıza saygı mayası çalıvermek hevesim. Ancak ipleri mantığın ellerinde olmalı. Saygı ile bencilliği, enaniyeti, kibri karıştırmasın, aklın yörüngesi Hakk’a olsun diye..
Körleşmiş vicdanlara adalet mayası atasım var. Adaletin terazisi şaşmaz çünkü. Hakkı, hukuku iyi tartar sonuçta. Kefelerinde umut, tebessüm ve hesap dolu olan.
Yürek denizimde boğulmuş kin, nefret ve öfkem. Duygularım okyanusun derinliklerinde sevgiyi mayalama derdinde. Merhametin gölgesinde huzurla buluşmaya hazır sanki.
Gönül deryasında hoşgörü tutmuş olmalı mayasını. Karşısındakini; her haliyle, her huyuyla, her tavrıyla, yaratılanı Yaradan’dan ötürü kabullenmiş olsun mesela.
Sevgi içeren güzel sözcüklerle mayalanan dillerimiz, kırıcı sözlerle gönülleri yıkmaktan ar etmiş. Dilde maya tutmuş sevgi sözcükleri, gönül yapma derdiyle hemhal olmuş.
Tebessüm mayalansın dudaklarımıza. Olur da gönlü kırık birileri çıkarsa karşımıza, merhem olsun diye. “Tebessüm sadakadır.” diyor Ya Rasülûllah. Bir tebessümle, bir hayata dokunursun böylece.
Hasılı; fıtratımızda var olan, bize ezelden verilmiş olan, mayamıza katılmış olan ama kaybettiğimiz o değerleri, yeniden kazanmak olmalı derdimiz.
Allah’ın emaneti yavrularımıza; güzel ahlakı, saygıyı, sevgiyi, hoşgörüyü, dürüstlüğü, çalışkanlığı, vefayı ve vicdanlı olmayı mayalayalım ki ömrümüz mayalansın. Kazanan adalet olsun.
Bir kova süt, bir kaşık yoğurtla nasıl eşsiz bir kalsiyum deposu olup lezzetli bir hal alıyorsa hayatımıza güzellikleri, ömrümüze huzur ve mutluluğu yani güzel olan ne varsa hepsini mayalayalım ki dünya güzelleşsin. Ömrümüz gayesine ulaşsın istiyorum.
Hayal işte…
