Gönül Bahçemizin Gülü
Şaziye İnceler
Karanlık çökmüşken cahil çağına,
Bir güneş doğmuştu Mekke dağına.
Nur indi alemin susuz bağına,
Hoş geldin ey gönüllerin sultanı.
Gül kokusu yayılır her izinden,
Merhamet dökülür her bir sözünden.
Ümmetin yaşları dinmez gözünden,
Şefaat kıl bize, ümmetin şanı.
Adaleti rehber, sabrı yoldaştı,
Yetimin başını sevip okşardı.
O’nunla karanlık nura ulaştı,
Aydınlat bizleri, gönüller şahı.
Ravza’na varınca dursa zamanlar,
Seni anar her an bütün lisanlar.
Yolunda can bulur gerçek imanlar,
Sensin cihanların tek mihmandarı.
Sırtında nübüvvet mührü parlıyor,
Yüreğin ümmetim diye çarpıyor.
Cihan, İslam davasına koşuyor,
Kaplamıştı nurun Kudüs’ü Şam’ı.
Bedirin gücüsün, Uhud’un sabrı,
Sendedir dertlerin mutlak ilacı.
Başımızın tacı, gönlün miracı,
Sana hasretiz biz, ey canlar canı.
Müşfik bir babasın, sadık bir dostsun,
Gönüller imanın nuruyla coşsun.
Ümmetin duası, kabul olunsun,
Sana feda olsun canın her anı.
Gül yüzlü Rasul’üm rehberdir bize,
Sünneti ışıktır karanlık ize.
Aşkınla huzurda çöktük diz dize,
Yoldaş eyle bize daim Kuranı.
