Yazar Kübra Çakar
Eksik olan her doğru, aslında bir noktada insanı yanlışa götürmez mi? Puzzle’ın diğer parçalarını bulmayı zorlaştırmaz mı? Bu durum sürekli hale geldiğinde kırılan güven de artık onarılamaz. Sonra insan, içinde bu çıkmazla boğuşurken bulur kendini.
Benzer döngüleri tekrarlayıp durur. Kendine ne sevgi kalır ne saygı kalır. Ardından kocaman bir boşluk gittikçe içinde büyüyen. Eksik olanı tamamlama çabası ve zanlarla kurulu bir iç muhasebe. Ne buyuruyor Peygamberimiz: “Zandan sakınınız, zira zan sözlerin en yalan olanıdır.’’ Biliyorum ama neden yapamıyorum sorusu gelir hep önüne, çaresizce bir bekleyiş başlar bir türlü teslim olamama hali. Az kaldı diyen o ses, hep bir zaman biçer olacaklara.
Kendini yalnızlaştıran insanoğlu, yargının arkasında kendine bulduğu yerden memnun, konfor alanını terk edemeyen bir savaşçı haline gelmiştir artık. Sevgiyle savaşan, kendi özüyle çatışan bir mücadelenin hep kaybetmeye mahkûm olanı. Bunu, bile isteye yapar üstelik. Sonra başını kaldırır suçlu aramaya başlar.
Kurtarılmayı bekler, biri onu çıkarsın bu kuyudan ister. Derinden bir yerlerden gelen müziğin ritmine uyum sağlayıp akışa bırakabilse yükselen ruhu kuşatacak benliğini, izin verebilse kendine. Oysa o kadar inanmıştır ki hiç kimsenin kendisine yardım edemeyeceğine, büyük hayallerin peşinde sürüklenerek kaybolur gider zamanın akıcılığında. Zulüm eden de zulme uğrayan da aynı kişidir aslında.
Sarmalayan bir anne şefkati, yere uzattığı bir bağ kadar yakın görebilse. Birkaç derin nefes alır sonra, yorulup tükenmişliğin avuçlarına bırakır kendini. Rüya da olmayı arzular ya da her şey rüya olsa der bu gerçekliğin ağırlığından kurtulmak için.
Zihnini susturmayı başardığında ise geriye hiçbir şey de kalmamıştır artık. Gözyaşı ve kalp çarpıntısından başka. Kırılan dalların yerinde yeni sürgünler yeşerirken çoktan boy vermiştir yeni sarmaşıklar büyümesine engel olmak için.
Karanlıklar olmasında sarmaşıkta olsun dalında, rengârenk çiçeklerde. Yeter ki kazandığını sandığı şey, yeni kapılarını açsa yaklaşmak için bulduğunu sandığı anahtarlar…
Editör: Fatma Karataş
