Louıse Hay ve Ben
Amacı, sadece insanlara rehberlik etmek ve kim olduğunuzu hatırlamanıza yardımcı olmak olan Louıse’ nin kitaplarını çokça okumuş bir okur olarak şimdi yıllar sonra benzer onca ortak yönümüzün varlığını anladığımda yazmalıyım dedim.
Belki onun kadar acılı yollardan geçmedim ‘’iyi ki de geçmedim’’ bundan sonra da inşallah geçmem. Fakat ortak birçok noktamızı yazımın ilerleyen bölümlerinde sizler de şahit olacaksınız.
Her insanın dibe vurduğu anlar olmuştur. O da 14 yıllık eşi onu başka bir kadın için terk ettiğinde bunu yaşamıştı. O da her gün kitap okumaya özen gösterirdi, eğitimler aldı, kitaplar çıkarttı. Louıse’ye de öğretmeni onca acı tecrübelerinin boşuna olmadığını, ölmek için yaşamadığını söyleyerek ona yol gösterdi. Bense bunca şeyi ‘’yazmak için’’ yaşamışım dedim. Benim de öğretmenim sen yazmalısın dedi Louıse Hay affetmeye odaklandı, tedaviler aldı, seminerler verdi. Danışanlar aldı, kişisel gelişim kitaplarında yeni türün ortaya çıkmasında katkı sağladı. Yıllarca kişisel gelişim kitapları okuyan biri olarak bu alanda eğitimler alıp danışanlar alan biri olarak ben de yolumuzun bu noktada birleşmesinin geleceğim adına beni umutlandırıyor. Belki ben de onun kadar katkı olur, kitapları çok satan yazarlar arasında olabilirim. Bunun için neler mümkün Yaradanım deyip enerjiyi buraya bırakayım. Louıse‘in ayna çalışmaları, meditasyonları, olumlamaları ‘’Bir hey ile yolculuk’’ adı altında toplantılar yapan biri olması benim de yaşam koçu eğitimi alıp sonrası danışanlar alıp onlara olumlamalar önermelerim, aynı çalışmaları istemem, meditasyon ses kayıtları çekmem bir tesadüf olamaz diye düşünüyorum Tek fark o kitlelere hitap etmişti ben daha yolun başındayım. O dünya çapında bilinen bir isimken benim de hedefimin bu olması bir benzer yan daha…
Louıse’ nin spiritüel yanı çocuk kitabı serisi ve daha birçok yanıyla bizim benzeşmemiz ‘’olumlamalar kraliçesi’’ olarak anılması, aynada seni seviyorum çalışmaları yapmayı öneren biri olarak benim de olumlama atölyeleri düzenlemem ve bunun benim sonradan farkına varmam…
O affederek Louıse Hay oldu. Tabi Yaradan nasip etti bu yolculuğu vesile etti. Ben se daha yolun çok olduğunu bilerek kendime çalışarak oldum. Tabi ki Yaradanım vesile etti. Şükretmek onun için bir spiritüel uygulamaydı benim içinse Rabbime teşekkürüm.
Her gece de oğullarıma Rabbimize teşekkür etmeden uyumuyoruz günün şükürlerini ediyoruz diye hatırlatıyorum. Beyin de olumlu anlara odaklanarak uyumuş oluyor. En azından aşılamaya çalışıyorum… Hatta danışanlarımın birçoğuna bu konuda çalışma yapmasını önermişimdir. Hatta bu konuda minik bir yazımda var dergide yayımlanan ‘’Şükür Defteri ‘’başlıklı.
O bir yıl boyunca şükür günlüğü tuttu bense yıllarca…
Louıse Hay kırklı yaşlarına kadar gelişigüzel yaşadı. İlk kitabını ise 50 yaşında yayımladı. Bense geç kaldığımı düşünüp hayıflanırken bazen de herkesin zamanı olduğunu düşünüp kendimi teselli ederken 38’ imde ilk kitaplarımı çıkartmış biri olarak bu noktada da hem daha şanslı olduğumu hem de daha umutlu olduğumu görebiliyorum.
Şimdilerde editörlüğe ağırlık vermiş olsam da o Hay Vakfı’na 60 yaşında kurduysa ben de geleceğe dair kendi ofisimi açmak için umutlu neden olmayayım ki…
O hep kendini yeni şeyler öğrenmeye adayan biri olarak affetse de ben de eğitimin ve öğrenmenin ölene kadar devam etmesi gerektiğine inanan biriyim ve bunu da yazmıştım. O bir yazar, konuşmacı, yayıncı, öğretmen ve sanatçıydı. Bense yazar, yaşam koçu, editör, bioenerji uygulayıcısı, eft uygulayıcısı ve şairim. Sanıyorum bir yayınevi kurmam için bir işarette yine onun hayatındaki izlerden var. Onca yayımlanacak eserimi doğru yayınevi ile buluşturabilmek adına bekletiyorum. Zamanı var elbet ama sanki burada da bana adım atmalısın der gibi bir işaret seziyorum. Sanıyorum tüm cesaretimi toplayıp buna da el atacağım…
Hayatımın ilk yarısında huzuru çok bulamamış biri olsam da ikinci yarısında bunu fazlaca deneyimleyerek, şimdilerde şükürlerime şükürler katıyorum. O bunu içindeki çocuğa şifa çalışmaları yapmasına bağlıyor, ben se kendime çalışmaya bağlıyorum ve bir benzer yanımız daha resim aşkımız. O, 75 yaşında yeniden başladığı kursa on yıl boyunca devam etti ve 87 yaşında ilk sergisini Kaliforniya’da açtı. Bense resim kursuna yazılacağım günü merak ediyorum. Bana kaç yaşında, nerede nasip olacak bekleyip göreceğiz. O, kitaplarını hayat seni seviyor diye imzalarken, bense mucizelere inan diye imzalıyorum ve çoğu yerde ben bir mucizeyi kullanıyorum…
