Dalından düşen yaprağın çürümeye başlaması gibiyim
Sellere kapılan mutluluğuma el uzatırcasına
Göğün karanlığının yuttuğu cılız bir ışıkcasına
Devlermiş hüznümün yanında cüce kalmışçasına
Giden unutmaya meyilliyken
Yüreğimi hoplatan sızısıyla bende ki hazan mevsimi niye
Saatler dile gelse yelkovanını un ufak eder
Yıllar çekinir, saçlarımın her telindeki ızdırabımdan
Sevmemiş olmayı dilemek
Yakınımdan uzağıma geçerken
Dört duvarımda, yokluğunun gölgesi fırça dokunuşunu hissettirir,
Tükenmişlik başını uzatırken ruhuma usulca
