Gücük / Şubat

Bakarsın ısınmış sıcaktır hava,

Dersin gelmiş bahar, aldatır gücük.

Bir anda beyazlar giyer dağ, ova,

Kaplar her yanı kar, aldatır gücük.

Yirmi dokuz çeker her dört yılda bir,

Kısa olduğundan gücük denir,

Fideler toprağa bu ay ekilir,

Dalda çiçek açar, aldatır gücük.

Sırayla düşmeye başlar cemreler,

Çözülür buzlayan göller, dereler,

Nefes alır toprak doğar hücreler,

Bahara göz kırpar aldatır gücük.

Bazen Temmuz olur bazen zemheri,

Soğudu mu gece kusar zehri,

NEFESİ der yalan söyler zahiri,

Türlü hilesi var aldatır gücük.