Gidişini kapıda boynu buruk izledim.
Tutup kolundan gitme, kal oğlum diyemedim.
Yüreğimde kelepçe, bileğime zincirli
Anahtarı kayboldu, bulupta açamadım.
Gönlüm hüzne nikahlı, heyhat ayrılamadım.
Sıkı sıkı sarılıp doyunca ağlamadım.
Mesafeler çok uzak, yandım kavuşamadım.
Hüznüm esaretimdi huzuru tadamadım.
Bu yürek kaç hasreti yüklendi bilemedim.
Rüzgârın terkisine, binipte gidemedim.
Gönül kağnı, dert yolcu; “dur binme” diyemedim.
Huzur terketti beni; vuslatı deremedim.
Yetti bana bu hasret, hiç dayanamıyorum.
Sabırla helva koruk, ben sabredemiyorum.
Gönlüm yorgun, perişan; toparlanamıyorum.
Hakk’tan dileğim vuslat; her dem yalvarıyorum.
