Yazar Gülçin Granit
“Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla oku.”
Ey! En büyük kılavuz ve yol gösterici rehber, kitapların en kutsalı ve en büyüğü. Gerçi bize ilk emir olarak okumayı salık vermişsin. (Alak.1) Gel gör ki çoğu insan seni anlamak için okumuyor. Anlamadan ve neyi okuduğunu bile bilmeden, bülbül gibi gözlerini kapayıp şakımaya devam ediyor. Ya da hiç okumayı bile düşünmeden seni öpüp duvara asıyor. Olmadı, okuyup üfleyip biraz da gözyaşıyla süsleyip ölülere e-posta olarak gönderiyorlar.
Biliyorum sen üzgünsün! Ben de yorgun… Satırlarında dinlenmeye, içimi dökmeye, belki biraz da söyleşmeye gelmiş olabilirim. İnsanların karşısına çıksam: “Uzak diyarlarda askerlik yapan oğlunuzdan size mektup gelse, onu öpüp koklar göğsünüzde mi saklarsınız ya da içini açıp okuma ihtiyacı mı hissedersiniz?“ diye sorsam. Sonra devam etsem, “Belki oğlunuzun bir şeye ihtiyacı olmuştur ve sizden yardım talep etmektedir. Bunu anlamak için mektuba kutsal bir obje gibi bakmaktansa onu açıp okumak daha güzel değil midir?” desem, Ey Kitabü’l- Mübin!
Artık hiç kimseye bir şey söylemiyorum; tüm bunları içime, ta kalbimin en derin yerine gömdüm. Oysaki sen bize sormadın mı? “Kur’an’ı düşünüp anlamıyorlar mı? Yoksa kalpleri mi kilitli?” (Mücadele, 11) gel gör ki Türkçe mealini okumadığımız için senin ne dediğini anlama ihtiyacı bile duymuyoruz. Ben şimdi sana sığınmak istiyorum. Düşüncelerim darmadağın, dünyayı anlamakta zorlanıyorum. “Ben size şah damarınızdan daha yakınım.” diyorsun (Kaf 16). Böylece yalnız olmadığımı anlayıp rahatlıyorum. Kalbimden usulca şu dizeler sıralanıyor.
Kitabü’l -Mübin.
Sordum efendime
Kabirde azap var mı diye tebessüm etti
Elif’i bilmemişsin evlat dinle
İnsan âlemdir bunu bilmeyen kabir azabı içindedir
Bak şu zavallı kula elini açmış okur evliyaya bir Fatiha
Bilmez ki hali ne facia
Olsaydı türbenin yaşayan ölüye faydası
Nitekim derdi Fatiha’yı kendine oku evlat diye
Allah melaikeleri vermiş akıl işletelim diye
Ne yapsın gafil görmez kendindeki gerçeği
Arar durur toprak altında iki meleği
Doğduk ak delikten gireceğiz kara deliğe
Ölmek yoktur bu gerçek iyi biline
İki cihanımı da bedbaht mı edeyim kabirde azap var diye
Var bırak bu işi âdem olmayan her kişiye
Bak giden o tabutun üstünde ne yazar
Haktan geldik evlat Hakka rücu var.
Bize bu rehberi gönderen peygamberimiz (sav) Hz. Muhammet Mustafa’nın üzerine ve tüm yaratılmış erenlerin, evliyaların üzerlerine selam olsun. Huuuu!
Editör Hüseyin Bay
Yazarın Kitabı
