Narcissus, güzelliğiyle herkesin dikkatini çeken bir delikanlıydı. Onu görenler hayranlıkla bakar, âşık olurdu. Fakat Narcissus kimseye karşılık vermez, kalbini kapalı tutardı. Bir gün ormanda dolaşırken suyun yüzeyine eğildi ve kendi yansımasını gördü. O an, güzelliğine kendisi kapıldı. Suya dokunmak istedi, ama yansıması kayboldu. Günlerce orada kaldı, kendi suretine bakarak tüketti kendini. Sonunda bedenini doğa aldı ve onun yerine beyaz yapraklı bir çiçek açtı. İnsanlar bu çiçeğe Narcissus adını verdi. Hikâye, aşırı hayranlığın insanı nasıl tüketebileceğini anlatır.
