Kahverengi gözlerime akşamın kızıllığı düştü
Parmaklarımda sıcaklığı saçlarının
Bu sokaklar adını ezbere bilir
Şehrin omuzlarında ağladım hep
Ben seni şiire bahar kala sevdim
Âşıkların istasyonunda
Sensizliğimi karşıladım
Gülüşünün rengini unuttum
Hüznün alazına tutuldum
Sahi kaç adımda yenilirim aşka
Takvimlerde yazıyor yokluğun bak
Yağmurdu bana senden kalan
Karanlık damlıyordu yüreğime
İç sıkıntılarımı doyuramadım
Doyuramadım avuçlarında sessizliğimi
