Ahmet Yahya Semerci
Bülbül olup daldan dala konasım,
Bulut olup semalarda süzülesim,
Can olup cananı bulasım,
Uzak demeyip dağları aşasım geliyor.
Mushaf’ı açıp neşre dalasım,
İlmi derç edip amel edesim,
Hakkı bilip batılı ezesim,
Zor demeyip cemaatle namaz kılasım geliyor.
Şer deyip Rahman’a sığınasım,
Kitap deyip Kuran’a sarılasım,
Şeriat deyip Peygamber’e uyasım,
Uzza demeyip putları kırasım geliyor.
Seherde kalkıp zikirle coşasım,
Masivadan çıkıp nurla akasım,
Nefsi bağlayıp kalple konuşasım,
Yeter demeyip bendimi yoğurasım geliyor.
Dostuma güven verip yola çıkasım,
Sırdaşa gönül verip yanında olasım,
Ahbaba sır verip saklı kalasım,
Gel demeyip uzaklara kaçasım geliyor.
