Pervane’nin Raksı

Sımsıcak bir gecenin koynunda
Hüzünlere eşlik eder
İçli şarkılarıyla
Cırcır böcekleri

Raksı başlar pervanenin
Etrafında ateşin
Kendinden geçer
Şaşkın şaşkın

Sevdâ kokusu tüter semâda
Büyüsüyle aşkın
Rüzgâr geçerken
Nazik elleriyle
Okşar yanaklarını
Bütün güllerin

Mutlulukla olurken vûslât
Döndüremezsin
Ateş kavurur, yanar kanatları,
Kavuşurken sevgiliye,
Biter hayat

Rüzgâr eğilir
Fısıldar kulağına
— Dünyanın bir ucunda,
Aşk mutsuz sona erince
Düşer ateşe pervane–

Ve…
Şimşekler çakar yüreğinde
Buğulanır gözleri
Anlar ki,
Mutsuz sonla bitmiş aşk ,
Pervane kendini yakmış.