Yazar Dicle Solak
Bakma öyle güzel çiçek açtığıma,
Dalıma tutundum,
Yaprağıma tutundum,
Yeri geldi…
Güneşime küstüm,
Rüzgârıma sövdüm,
Yılmadım.
Tüm kalbimle ilahi aşka tutundum,
Mevsimlere darıldım,
Yağmurumla beraber ağladım,
Vazgeçmedim.
Köklerimle toprağıma tutundum,
Başımı hiç öne eğmedim.
Uzandım sonsuz gökyüzüne,
Bembeyaz bulutlara,
Masmavi umutlara tutundum.
Yeşile tutundum,
Sarıya tutundum,
Siyahı attım bir kenara,
Pespembe hayallere tutundum,
En son baharıydı belki ömrümün ama,
Yine de ben pes etmedim,
Sımsıkı hayata tutundum!
@_dicles_
