R. Çınar
.
Paris’in soğuğunda
titrek elleri fırça tuttu.
Her darbesi Jeanne’ydi,
sevdiği kadını
renklerin içine gizledi.
Jeanne yürüdü resimlerin içinde,
ince boynu kader gibi uzundu,
ömür kısaydı.
Karnında bir hayat,
kalbinde iki ölüm taşıdı.
Adam öldü,
şehrin gürültüsü sustu.
Kadın iki gün dayanabildi,
aşkın merdiveninden
attığı son adımda…
Ve düştü.
Tuvalden boşalan gözlere
sessiz bakışlar yerleşti.
Şimdi müzelerde aşk,
en uzun yüzlü resimlerde
o muhteşem gözlerle
ölümsüz kaldı.
Gönül sözlerim
