Münzevî ruh hallerimin canhıraş yansımasıdır, tuvalin beyazlığına vurduğum her darbe… Bazen İstanbul olur. Ben İstanbul’a meftun.. Ya da bir çift göz olur, menevişlerinde gelgit hallerinde kaybolduğum… Bir dağ yamacı olur, dereler çağlar. Bazen dingin bir deniz olur..
Elimde bir fırça, fırçada her renk boya, boyada ben… Boyada benliğim… Gerçekte ruh hallerimin ressamıyım ben… Tuvale yansıyan her resim, ruh hallerim. Zevahirde, yaşadığım hayat debdebeli olmasa da bir kitabın sayfalarına gömüldüğüm andan itibaren dünyanın benim için yaratıldığına inanışlarım safdillik sayılmamalı. Satırlarda kayboluşum, bazen mağluptan yana oluşum bazen de kötüyü anlamaya odaklanmalarım. İnsanların masum doğduklarına inancım yüzünden kendime kızışlarım. İyi, zaten iyi deyip kötüyü sorgulayışlarım. Altta yatan nedenleri arayıp bulamayışlarım. Bulduğum zamanlarda çaresiz susuşlarım. Sükût ikrardan gelir, atasözünü içim parça parça ispatlayışlarım. Bir kitap mı getirdi bu hale? Herhalde… Zaman zaman doping etkisi yapsa da genelde seçimlerim şamar etkisi yapıyor bende. Bir ses geliyor derinlerden “Anne! Ben acıktım.” Şimdi “kadın ana” olma zamanı demek ki. Mutfakta düdüklü tencere olmanın zamanı … Yavaştan yavaştan, içinde biriktire biriktire… Sevgiyle yapılan yemekle istemsiz yapılan yemeğin farkını söyler dururlar hep. Aslında malzeme aynı, yapan aynı, tat neden farklı… Bana kalsa tat da farklı değil aslında. Aslında yüreğin yüze ve servise yansıyan dışavurum halidir büyük bir olasılıkla . Yüzünüz gülsün, baldıran zehrini, baklava diye yedirirsiniz alimallah maaileye… İyi kötü aşçısınızdır evde. Yetiştirdiğiniz çocuklara damak zevki konusunda fikir kazandırıp alt yapı oluşturma şerefine nail olmuşsunuzdur ister istemez. Ve kriteri, alıştığı tat olduğundan zorlanır evden ayrıldığında. En güzel yemeğin anne yemeği olduğunu söyler evlatlar her daim. Oysa şeytan ayrıntıda… Annelik bir yana, okul zamanı öğretmen bile olursunuz yasal öğretmeni varken. Her toplantıda duymuşsunuzdur öğretmenlerini “Ben hangi birine yeteceğim?” derken. Şimdi kaç kadınım ben? Dünya kadınlar günü kutlanıyormuş, kadınlar farkındalık yaratıyormuş… Olsun tabii. Olsun… Ama en önemlisi kadın kendine saygı duysun….
